interzone

Distopya'ya Hoşgeldiniz!

2012-01-25T06:14:00.000+02:00

ABD’nin New Jersey Eyaletindeki East Orange’da, ‘Minority Report’ (Azınlık Raporu) gibi distopya roman ve filmlerini aratmayacak bir uygulama başlatılıyor: yerel polis sokağa yerleştirdiği kırmızı spotları, uzaktan gözledikleri sokaklarda gördükleri, ‘suç işlemesi muhtemel şüphelilerin’ üzerine tutarak, diğer insanları uyaracak. Düşünün ki, sokakta yürürken, aniden üstünüze kırmızı bir spot tutuluyor ve herkes sizin, niyeti bozmuş bir gaspçı, tecavüzcü ya da katil olduğunuzu düşünerek kaçışıyor. ‘Suç öncesi’ adını verdikleri bu yöntemle, suçları daha işlenmeden engellemek amaçlanıyor. Suç işlememiş birinin zanlı olarak gösterilmesi, demokrasi konusunda kapitalizmin atabileceği geri adamlar konusunda hiç de iyimser olmayan bir fikir veriyor. Birinin ‘suç işlemesi muhtemel’ olmasının kriterleri ne kadar doğru ve genel geçer olabilir, bunları genelleştirmenin insan haklarına vereceği zararlar gibi konular, krizdeki kapitalizm için fazla incelikli ve gereksizleşen konular. Küresel muhalefet yükselirken, kapitalistlerin aklına gelen çarelerden biri, küresel bir polis devleti oluşturmak olsa gerek.

'Marx'ın mezarında ters dönüşü'

2012-01-21T15:13:00.000+02:00

Bu günlerde bazı yayın organlarında bir tiyatro oyununun ilanı yer alıyor: 'Marx'ın Dönüşü'. İlanın bir tarafında Marx'ın portresi, diğer tarafındaysa, oyunun sponsoru olan Efes Pilsen'in logosu yer alıyor. Efes'in sahibi olan Anadolu Grubu'nun Gerze'de termik santral yaptırmak için, polis ve jandarmayı, santrala karşı direnen yöre halkına saldırttığını ve kömürün en kirli enerji kaynağı olduğunu, hem yöreyi zehirleyeceği hem de küresel ısınmaya son derece olumsuz etki edeceğini düşününce, acı acı gülümsememek elde değil. Marx'ın adının "kültüre katkı" mottosuyla, böyle bir şirketin imajını korumak için kullanılması, kapitalizmin insanları ne derece yabancılaştırma cüreti gösterebileceğinin benzersiz bir örneği. Bence, oyunun adının 'Marx'ın mezarında ters dönüşü' olması, daha uygun düşerdi.

kömür bu kapağın altında

Alavere dalavere, Kürt Memet mezara!

2012-01-19T07:37:00.005+02:00

görsel: İçmihrak

2012 başından beri, 2 haftada beşi Kürt, altı askerin intihar ettiği açıklandı...yerseniz! Geçen sene, zamanın milli savuma bakanı, son beş yılda 408 askerin intihar ederek yaşamını yitirdiğini açıklamıştı.Aşağıda, Vicdani Retçi Halil Savda’nın Aralık 2009 yazdığı Kışlalarda İntiharlar yazısından bazı bölümler yer aşıyor:

Geride kalan otuz yılda binlerce kişi Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yaparken intihar etti ve ya intihar süsü verilerek öldürüldü. Resmi kayıtlara göre 1991 ile 2001 yılları arasında 1248 TSK mensubu intihara kalkıştı; bunlardan 815’i öldü. 2001 yılından sonra resmi makamların açıkladığı bir istatistiki bilgi elimizde yok. Ancak bundan fazlasının intihar ettiği sanılıyor. Tabi bu istatistiki rakamlara eğitim zayiatı adı altında ölen-öldürülen askerleri eklemiyoruz. Çünkü bu konuda da elimizde istatistiki bir veri yok.

Basında askeri kışlalarda yaşanan intihar ve ya cinayet haberleri birkaç satırla geçiştiriliyor. İrdelenip üzerine gidilmiyor. Yaşanan bu intihar olaylarını irdeleyen kimi muhalif basın organları ise yorum ve haberlerinde karşıt bir propagandanın ötesine geçemiyorlar. Yaşanan ölümlerin nedenleri irdelenmiyor. Yaşanan intiharlarda şu soruların yanıtlanması önemli: askerleri yaşamdan bezdiren, ölüm seçeneğine iten nedir? Ancak askeri kışlalarda sadece intiharlar yaşanmıyor. İntiharlar kadar intihar süsü verilmiş cinayetler de var. Cinayeti kimler neden işliyor? İntihar ettiği söylenen askerlerin büyük bir kısmı Kürt. İntiharların Türkiye de sürmekte olan savaş ve milliyetçilikle bir bağlantısı var mı?

İntihar edenler
Barış Köroğlu; terhis olduktan beş saat sonra intihar etti. Babası Köroğlu’nun askerde yaşadığı baskı ve işkence sonucu psikolojisinin bozulduğunu söyledi. Mehmet Köroğlu; Barış Köroğlu’nun ağabeyi, Ağrı’da askerlik yaparken intihar ettiği söylendi. Ancak ailesi hiçbir zaman intihar ettiğine inanmadı. Yine Serdar Akçe; Mardin’in Midyat ilçesinde askerlik yaparken nöbette intihar ettiği söylendi. Ersin Baş; Kandıra da askeri birliğine teslim olurken ''baba beni öldürecekler'' dedi ve aradan saatler geçtikten sonra öldürüldü. Ersin Bal; Ağrı’daki askeri kışlada Komutanına küfür ettiği iddiasıyla komutanları tarafında işkence gördü ve sonra intihar ettiği söylendi. Halim Bal; Çanakkale’deki askeri kışlasında intihar ettiği söylendi ama hastanede ölmeden önce abisine ''beni bölük komutanı vurdu'' dedi. Celal Derviş; askerde kötü muameleye maruz kaldığını belirtti ve Kürt halkına karşı savaşmak istemediğini söyleyip bedenini ateşe verdi. Memduh Argöz; iki kurşunla öldürülüp hiçbir açıklama yapmadan ailesine teslim edildi. Tayfun D; Askerden firar ettikten sonra yakalandı ve aynı gece intihar ettiği söylendi. Vedat Turgay; firara kalkıştığı gerekçesiyle yargısız infaz edildi. Maşallah Yılmaz; o da aynı şekilde infaz edildi. Burhan Güzelaydın; intihar ettiği söylendi, sonrasında yapılan otopsisinde İşkenceyle öldürüldüğü belgelendi. Bunlar afişe olmuş vakalar fakat daha trajik vakların olduğunu kestirmek için kâhin olmaya gerek yok. Verdiğim örnekler belki de yaşanan olayların binde birini oluşturuyor.

Savaşın travma etkisi
Askeri kışlalarda yaşanan intihar ve cinayetlerin nedenlerinin başlıcası, otuz yıldır süren çatışmadır. Bir asker hekimin tanıklığı bu konuda çarpıcıdır. Türkiye de savaşın yoğunca yaşandığı Kürt coğrafyasında görev yapmış bir askeri psikolog hekim bölgede her on askerden yedisinin travma yaşadığını söylüyor. Aynı kişi 1990 ile 2000 yılları arasında 35 bin askerin bunalıma girdiğini ve çeşitli hastanelerde ve ya rehabilitasyon merkezlerine başvurduğunu ancak başvuru yapmayanların bu sayının beş katı olduğunu tahmin ettiğini söylüyor. Genelkurmay bu konularda açıklama yapmamayı seçiyor. Travma yaşayan askerlerden kaçı intihar etti, kaçı cinnet geçirip etrafındaki insanları öldürdü? Bu konularda bir istatistik vermiyor. Amerika birleşik devletleri 1960’larda Vietnam’ı işgal ettiğinde binlerce askeri Vietnam sendromu da denilen travmalar yaşadılar. Bunlardan binlercesi intihar etti ve ya cinnet geçirdi. Türkiye de daha ağır bir sendromun yaşadığını tahmin ediyorum. Yaşanan cinnet ve intihar örnekleri bu savımı doğruluyor.

Etnik ayrımcılık
Tekirdağ’ın Lüleburgaz ilçesinde askerlik yapan F.B isimli Kürt asker tanıklıklarını şöyle anlatıyor; “bir uzman çavuş bana istersem seni burada öldürebilirim” diyerek beni ölümle tehdit etti. Askerlik yaptığım bölükte, bölük komutanımız H.U’ın küfür, tehdit ve hakaretlerinden dolayı Erzurumlu K:B isimli arkadaşımız firar etti. Y.Z isimli Erzurumlu arkadaşımız ise bileklerini keserek intihar girişiminde bulundu. Erzurumlu Kürt arkadaşlarım gibi ben de baskı ve tehditlere dayanamayıp nöbet esnasında silahımla intihar teşebbüsünde bulundum. (…)bölük komutanımız eğitim esnasında sorulara cevap veremeyen Kürt asıllı askerleri vatan haini olarak suçluyordu. Ben ve hemşerim olan HD sorulara cevap veremediğimiz zaman herkesin arasında vatan haini olarak hakarete maruz kalıyorduk.(…) Yaşadıklarım yüzünden psikolojim bozuldu. Gece rüyamda komutanlarımın beni öldürdüğünü görüyordum.”

Pınar Öğünç'ün yazısı

Her şeyin değiştiği yıl: 2011

2011-12-31T08:51:00.000+02:00

Seller, depremler, kasırgalar gibi büyük doğal felaketler, nükleer reaktörden radyasyon sızıntısı tehlikesi, iklim değişikliği dünyayı bir yandan sarsarken, toplumsal ve siyasal açıdan da benzeri az görülecek bir değişim dalgası geçtiğimiz yıla damgasını vurdu. Arap Baharı diktatörleri bir bir devirdi.Avrupa ve ABD'de emekçilerin sokaklara dökülmesi, ekonomik krizin faturasını kimin ödeyeceği konusunda kapitalistler, onların hükümetleri ve polisleriyle halkları karşı karşıya getirdi.

Türkiye'deyse, vesayetçi rejime karşı zaferini ilan eden akp iktidarı statükoyu kendisi devralarak, demokrasi ve barış düşmanı bir çizgiye oturdu.Hem Kürt hareketi, hem demokrasi ve barıştan yana olanlar hem de hakkını savunan emekçiler, deresini savunan köylüler akp'nin biber gazından, copundan nasibini aldı ya da tutuklandı.

2011'den fotoğraflar

Wikileaks, Küresel Casusluk Endüstrisini Ortaya Çıkardı

2011-12-02T04:25:00.001+02:00

Wikileaks, ‘yeni bir izleme ve önleme endüstrisi’ olarak tanımladığı bir casusluk ağı hakkındaki "yüzlerce" dosyalık veritabanından 287 belgeyi yayınladı. Spy Files denilen belgelerle ortaya çıkan bu ağda, aralarında Türkiye’nin de olduğu, 25 ülkenin yer aldığı belirtiliyor. Jullian Assange konuyu 1 Aralık 2011’de yaptığı bir basın toplantısında açıkladı. Bunun, şirketler ve kişiler hakkında bilgi toplayan dünya çapında bir ağ olduğu düşünülüyor. Wikileaks göre, bu "gizli endüstri" 11 Eylül saldırılarından sonra başlatıldı ve o zamandan bu yana, yıllık 5 milyar dolarlık bir endüstri haline geldi.

“Kulağa, Hollywood filmlerinde gördüğümüz, örneğin ‘siyasi muhaliflere’ yönelik olarak Batılı istihbarat örgütleri tarafından kurulan, kitle gözetim sistemleri tarzı bir şey gibi gelen bu yapı, günümüz itibariyle bir gerçeklik haline gelmiştir. Gözetleme şirketleri bilgisayar ve telefonların (iPhone, BlackBerry ve Androidleri de) şifrelerini kırarak, kontrollerini ele geçiriyor. Tüm işlevleri, hareketleri ve hatta telefonun bulunduğu ortamdaki sesleri de kaydediyorlar.” - WikiLeaks.

"Kullanıcı cep telefonunu kullanmasa bile izlenebilir "
İstihbarat örgütleri, askeri ve polis birimleri ‘gizli ve kitlesel olarak’ telefon konuşmalarını dinliyor ve bilgisayarlarların kontrolünü ele geçiriyor. Bunun için telekomünikasyon sağlayıcılarının yardımı gerekmiyor. “Cep telefonu taşıyorsanız, onu kullanmasanız bile, yeriniz tam olarak saptanabilir”.

Çeşitli ülkelerden medya kuruluşları ile işbirliği
Wikileaks, Bugged Planet ve Privacy International ile ama aynı zamanda Washington Post, Alman ARD, İngiliz Araştırmacı Gazetecilik Bürosu, Hindu, İtalyan L'Espresso, ve Fransız OWNI olmak üzere altı ülkeden medya kuruluşlarıyla da birlikte çalıştıklarını açıkladı. Belgelerin Wikileaks’e nasıl geldiğiyse, bilinmiyor. Washington Post, gözetlemenin "iyi adamlarla, kötü adamlar” arasında ayrım yapmadığını yazıyor." Birçok şirketin, geleneksel casusluk tekniklerinden çok daha ileri gidebilen "sofistike araçların" satışına karıştığı ileri sürülüyor.

Spy Files sitesindeki interaktif haritaya göre, Türkiye’de bu ağa bağlı bir şirket var: Inforcept Networks. Şirketin sağladığı servislerse, telefon ve internet izlemesi.

The Year of The Mega-Story

2011-11-27T02:03:00.001+02:00

The earthquake and nuclear disaster in Japan, the Arab Spring, the death of bin Laden and Gaddafi, the riots in London, the independence of South Sudan ... 2011 was the year of the mega-story.

Even though the story of 2011 is not written off, AP made earlier this month already a fabulous view. The news agency put in a nutshell what dominated the news last year, as commitment to a conference on television journalism.

AP put on some interesting figures about the future of news at a glance. Take the autumnal ongoing Arab Spring, where social media like Facebook and Twitter undoubtedly adding to traditional reporting, and partly a share delivered to the heart of the report: in the first three months of this year 175 tweets per minute from the Arab world reached to the rest of the world. This year doubled the number of Facebook users and the street fight for freedom between people and authorities continued online.

Another nice AP story that brings out the report Sohaib Athar did on Twitter by accident the events surrounding the death of bin Laden. Athar, who exchanged Lahore to Abbottabad because of its tranquility, heard the helicopters and live blogged the attack on the complex of bin Laden.

ReallyVirtual, Sohaib Athar “Uh oh, now I'm the guy who liveblogged the Osama raid without knowing it”. 2 May

Do these innovations mean certain death for television coverage? Maybe, but not at all for video. The Arab revolutionaries placed at the highlights of the fight every minute about 24 hours of viewing on YouTube. According to AP, half of all data traffic is now includes video. They predict that will be two thirds by 2015.

AP ends on a positive note for journalists. With all that image that can be thrown by anyone to all the world is fact-check more important than ever. And so, there is still work for AP, and for us.

Peter van der Ploeg

AP Essentials: News Xchange 2011 from APTN MUST SEE on Vimeo.

Sırıtmayın Sayın Bakan!

2011-11-19T01:24:00.001+02:00

Başbakan Yardımcısı Ali Babacan 17 Kasım 2011'de yaptığı değerlendirmede, işsizlik oranının düştüğünü ve buna pek çok ülkenin gıpta ile baktığını söyleyerek, şunları kaydetti: “G-20 Zirvesi için Fransa'nın Cannes şehrinde idik. Salona girdiğimizde hemen OECD Genel Sekreteri yanımıza geldi ve 'şöyle bir etrafınıza bakın, burada sizin haricinizde 19 tane lider var ama hiçbirisi gülmüyor, sadece siz gülüyorsunuz... Biraz bu acıyı, bu sorunları paylaşarak, hafif şöyle biraz kontrol ederseniz, bu kadar tebessümle etrafa bakmazsanız, iyi olacak; buradaki havaya daha uygun olacak' dedi".Yani OECD Genel Sekreteri bizim bakana, "ne sırıtıyorsunuz; biraz ciddi olun!" demiş; bizimki de bunu gurur vesilesi yapmış...

İşsizlik rakamları düşmüş olabilir (o da eğer TÜİK'e güvenirsek), Türkiye krizden diğer ülkeler kadar etkilenmemiş olabilir ama sahiden de, bu kadar gülücükler saçacak durumda mısınız? OECD ülkelerinde sosyal adalet tablosuna bir bakınca, Türkiye'nin sonuncu olduğunu görüyoruz. "Sosyal adalet mi? O da ne?" dediğinizi duyar gibiyim...

AKP Döneminde Düşünce ve İfade Özgürlüğü Dosyası

2011-11-16T04:06:00.001+02:00

Başbakan Erdoğan, dün Hilton Otel'de düzenlenen'Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Türkiye Kararları, Sorunlar ve ÇözümÖnerileri Konferansı'nda yaptığı konuşmada,"İnsanların fikirlerini özgürceifade edebildiği, özgürce yazabildiği, çizebildiği, söyleyebildiği, özgürceyayın hakkını kullanabildiği bir Türkiye inşa ediyoruz. İdeal seviyeye henüzulaştığımız iddiasında değiliz" dedi. Türkçe meali: “AİHM ve AB bizibu konularda çok eleştiriyor ama iyi işler de yapıyoruz. Diğer konularıabartmayın; daha yolun başındayız”. Neredeyse 10 yıldır iktidar olan AKP’nin,insan hakları ve düşünce özgürlüğü konularında bazı adımlar attığı doğru olsa da,uygulamada bu özgürlüklerin vahim bir saldırı altında olduğunu her gün yaşıyor,görüyoruz.

Uluslararası Sınır Tanımayan Gazetecilerin2010 yılı raporuna göre Türkiye basın özgürlüğü sıralamasında 178 ülke arasında138'inci sırada yer alıyor. Avrupa'da en çok mahkumun, dünyada en çok'terörist'in olduğu Türkiye'de, milyonlarca seçmenin oylarıyla meclise gelmişbir partinin meşruiyetini hedef alan açıklama ve uygulamalara paralel olarak,onlarca akademisyen ve aydın, daha da fazla gazeteci ve binlerce Kürtsiyasetçi, örgütlülüğü terör suçu sayan TMK adlı faşizan yasaya dayanarak, McCarthy dönemini andıran hukuksuz bircadı avıyla tutuklanmışken, parasız eğitim isteyen pankart açtığı içinöğrenciler aylarca tutuklu kalırken, toprağını, suyunu savunan köylülere vedahi depremzedelere biber gazı, basınçlı su ve copla saldırılıp, bir de hepsiprovokatör ilan edilirken, basına, stk’lara, demokrat aydınlara ‘ayar’verilirken, internette keyfi sansürün yasalaşmasına sadece günler kala, başbakanınfikir özgürlüğünden söz etme amacı, bizlerle alay etmek değil. Başbakanınaçıklamaları aslında, sadece kendi tabanına ve diplomatik vitrinine yönelik. Bizimne düşündüğümüz umurunda bile değil. O taban ki, başbakan ne dese, tatminolmaya dünden hazır ama hayatı başka bir 'gerçeklikten' görmelerini sürdürmekiçin yine de propagandaya devam etmek lazım, vesselam!

AKPdöneminde yasaklanan yayınlar ve gazetecilere verilen hapis cezaları:

- 2002 AKP'nin iktidara geldiği 2002 yılında 108 radyo ve televizyon 3 bin220 gün yayın durdurma cezası alırken, iki radyo da kapatıldı. 75 radyo vetelevizyon uyarı alırken, 10 gazete ve dergi toplam 78 gün kapatıldı. Aynı yıliçerisinde bir enstitü, bir vakıf, 5 dernek kapatıldı. Yıl içerisinde 27 yayınorganına baskın gerçekleştirilirken, 23 kitap ve 61 dergi, 80 günlük vehaftalık gazete de toplatıldı ya da yasak yayınlar kapsamına alındı. Kapatılanya da yayını durdurulan gazeteler şöyle: Evrensel Gazetesi, Yedinci Gündem,Demokrat Gençlik Dergisi, Çağdaş Kars Haber Gazetesi, Güney Kültür Sanat veEdebiyat Dergisi, Kaldıraç, Azadiya Welat, Milli Gazete, Ardahan Yeşil GöleGazetesi.

-2003'te Basın Özgürlüğü alanında 166 ülke içerisinde 116. sırada yer alanTürkiye'de ifade özgürlüğü konusunda çok sayıda hak ihlali yaşandı. 29 afiş vebildiri, Türkçe, Kürtçe, Ermenice dillerinde hazırlanmış 198 müzik kaseti, 23kitap, 25 dergi toplam 87 sayı, 10 gazete toplam 37 sayı toplatıldı ya dayayını durduruldu. 2 derginin yayını durdurulurken, 14 dergi ve çoğunluğu Kürtorijinli olan 8 gazete toplam 192 gün kapatıldı, 2 internet sitesineTürkiye'den giriş de engellendi. 2003 yılı içinde 30 gazete ve dergi bürosubaskına uğrarken, 11 televizyon ve 10 radyo toplam 480 gün kapatıldı ve 10 kezprogram durdurma cezası verildi. Aynı yıl içerisinde düşüncesini ifade edenlerekarşı 155 soruşturma açılırken, görülen 172 davada 882 kişi hakkında 3 bin 545yıl 3 ay hapis cezası istendi. 2003 yılında açılan 153 davada yargılanan 851kişi için toplam 3 bin 107 yıl hapis cezası istendi. 2003 yılında sonuçlanan 134davada 232 kişi beraat etti 283 kişi toplam 276 yıl 4 ay 4 gün hapis ve 309milyar 861 milyon 740 bin TL para cezasına çarptırıldı.

-2004 yılında 31 yayın ve etkinlik yasaklanırken, 4 kitap toplatıldı, 4derginin toplam 12 sayısı ile 1 gazete yasaklandı. 2 gazete ve 1 bir dergitoplam 23 gün, 2 dergi ise sürekli olarak kapatıldı. 20 gazete ve yayın organıbürosu basıldı, 5 televizyon v e 7 radyonun toplam 304 gün yayını, 21 TV ve 3radyonun toplam 71 programı durduruldu. 79 TV ve 91 radyoya da toplam 246 kezuyarı cezası verildi. Düşüncesini ifade eden 2 bin 488 kişi hakkında 76soruşturma açılırken, 2004 yılında 78 davada 467 kişiye toplam bin 557 yıl 2 ayhapis ve 350 milyar TL para cezası istendi.

-2005 yılında düşüncelerini ifade edenler hakkında açılan 65 davada 192 kişiyargılanırken, 27 kişi beraat etti. 105 kişi hakkında açılan dava 2005’te dedevam etti. 59 kişi hakkında toplam 266 ay hapis cezası verilirken cezalarınçoğu paraya çevrildi. Yargıtay Özgür Gündem Gazetesi’ne 50 bin TL ön para cezasıkesti. Azadiya Welat gazetesinin 7 sayısı hakkında yasadışı örgüt propagandasıyapmaktan dava açıldı. Düşüncelerini ifade eden 2 bin 640 kişi hakkında dasoruşturma açıldı.

-2006 yılı içerisinde 22 yayın hakkında toplatma kararı verilirken, 25etkinlik de yasaklandı. 3 yayın organı saldırıya uğrarken, 1 internet sitesi deengellendi. 5 radyo ve televizyona uyarı cezası verilirken, 2 radyo vetelevizyon da kapatıldı. 1 radyoya 5 kez uyarı cezası verildi. 113 dosyadan 430kişi hakkında soruşturma açıldı.

-2007 yılında 39 etkinlik ve 48 yayın yasaklandı ya da toplatıldı. 18 dergive gazete bürosu polis tarafından basılırken, 13 internet sitesi de engellendi.2007 yılında düşünceye açılan soruşturma sayısı 138 olurken, yargılanan kişisayısı ise 558 oldu. 2007 yılında bin 232 kişi hakkında 190 dava açıldı. 2007yılında 640 kişinin yargılandığı 191 dava sonuçlandı. Buna göre; toplam 27 kişihakkında açılan 5 dava düştü, yargılanan 615 kişiden 244'ü beraat etti, 369kişi hakkında toplam 346 yıl 4 ay 20 gün hapis ve 49 bin 524,03 TL para cezasıverildi.

- 2008’de 22 etkinlik yasaklanırken, 13 gazete, 11 dergi, 8 afiş, 5 kitap, 1takvim ve 2 bildiri toplatıldı. 38 gazete, 7 dergi ve 1 televizyonun yayınıdurduruldu. 3 afiş, 3 pankart, 3 kitap, 2 şarkı, 1 el ilanı, 1 dergi, 1 bildirive 1 albüm yasaklandı. 9 gazete ve dergi bürosu, 1 TV kanalı ve 1 dağıtımşirketine baskın düzenlenirken, 46 internet sitesi de engellendi. 2008 yılındaaçılan 136 soruşturma sayısı kapsamında, 2 bin 641 kişi soruşturmalık oldu.

-2009 yılında 23 etkinlik yasaklanırken, çoğunluğu Kürt orijinli 10 gazetetoplam 27 kez, 7 dergi ise toplam 15 kez toplatıldı. 1 televizyonun yayını 2kez durduruldu.11 kitap, 6 afiş, 5 pankart, 1 kitapçık yasaklandı veyatoplatıldı. Bu dönemde AKP’yle ‘arası açık olan’ Doğan Medya Grubu’na MaliyeBakanlığı tarafından toplam 4 milyar 581 milyon TL vergi cezası kesildi. 11gazete bürosu, 3 televizyon kanalı ve 2 radyo binası baskına uğrarken, 2 bin601 internet sitesi kapatıldı. Bu sitelerin 54’ü mahkeme kararıyla, 2’si iseTelekomünikasyon Iletişim Başkanlığı (TIB) tarafından “5816 sayılı AtatürkAleyhine Işlenen Suçlarla Ilgili Kanun çerçevesinde” erişime kapatıldı. 88soruşturma açılırken, 516 kişi soruşturmalık oldu. 853 kişi hakkında 166 davaaçıldı, devam eden dava sayısı 86, yargılanan kişi sayısı ise 657 oldu. 2009yılında 741 kişinin yargılandığı 202 dava sonuçlandı. Yargılanan 110 kişiberaat etti. 569 kişi bin 78 yıl 10 ay hapis ve 164 bin 896 TL para cezasınaçarptırıldı.

- 2010 yılında ifade özgürlüğü kapsamında 790 kişiye para cezası kesildi.Adalet Bakanlığı verilerine göre, 2010'un ilk 6 ayında basın alanında açılansoruşturma sayısı 5 bini geçerken, bunların 2 bini davaya dönüştü. Gazeteciler,çoğunlukla TCK'nin "soruşturmanın gizliliğini ihlal" suçunudüzenleyen 285 ve "adli yargılamayı etkileme" suçunu düzenleyen288'inci maddelerinden soruşturma veya kovuşturmaya uğrarken, son dönemlerdeise bazı gazetecilere faaliyetleri nedeniyle TMK'den de dava açılıyor. Halen50'den fazla gazetecinin cezaevinde bulunduğu Türkiye'de, ayrıca 29 gazeteci vekuruluş hakkında daha hapis ve para cezaları bulunuyor. Bu cezaların infazı ya5 yıl ertelenmiş ya da Yargıtay'da. 100'den fazla gazeteci de hapis tehdidialtında bulunuyor. TCK'nin 285, 288. maddeleri ile TMK'den gazetecilereyüzlerce dava açıldı. Sadece Doğan Grubu'na TCK’nin 285. maddesine göre, 395dava açılırken, “Ergenekon dışı” haberlerde açılan dava sayısıysa 249 oldu.2006 yılından bu yana 35 kez kapatılan Günlük Gazetesi'nin ise şimdiye kadar 83kez yayınları durduruldu. Türkiye de köşe yazarları hakkında açılan davalarınsayısı ise yüzlerle ifade ediliyor.

- Azadiya Welat Gazetesi Eski Yazı İşlerimüdürleri Vedat Kurşun 166.5 yıl, Ozan Kılıç 36 yıl, Emine Demir 138 yıl hapiscezasına mahkum edildi.

AKPHükümetleri döneminde yasaklanan kitaplardan bazıları:

SavaşGanimetleri

Amerikan Silah Ticaretinin İnsan Bedeli.ABD'li yazar John Tirman kitabının çevirisi nedeniyle Aram Yayıncılık'ın sahibiFatih Taş'ın altı yıla kadar hapsi istendi. Kitapta, 1990'larda Güneydoğu'dayaşanan olayların ABD tarafından desteklendiği savunuluyor.

İtirafçıBir Jitemci Anlattı

Aram Yayıncılık'tan çıkan kitap nedeniyleyayıncı Fatih Taş'ın 'Terörle mücadele edenleri hedef göstermek' suçundanyargılandı.

KayıpsınDiyorlar

Gazeteci Nazım Babaoğlu'nun 1994'tekaçırılmasıyla ilgili kitaptaki Kürtlerle ilgili bazı ifadeler suç kabuledildi. Yayıncı Fatih Taş, altı ay hapis cezası aldı.

GerçekBizi Özgür Kılacak

Belge Uluslararası Yayıncılık'tan çıkan veErmeni tehcirini konu alan kitapla ilgili yayıncı Ragıp Zarakolu yargılandı.

BirErmeni Doktorun Yaşadıkları-Garabet Haçeryan'ın İzmir Güncesi

Kitabı yayımlayan Belge yayınları sahibi RagıpZarakolu'nun beş yıla kadar hapis cezasına çarptırılması istendi.

İzmirBüyücüleri

Yunanlı Yazar Mara Meimaridi'nin kitabıLiteratür Yayıncılık'tan çıkmıştı. Yayın yönetmeni Abdullah Yıldız, 'Türklüğüaşağılamak'tan yargılandı.

BinYılların Mirası Nasıl Yakıldı? Yitik Köyler

Kürdistan'da yok olan 14 köyün anlatıldığı vefotoğrafların yayımlandığı 'Yitik Köyler' kitabı nedeniyle gazeteci ZülküfKışanak 'Türkiye Cumhuriyeti'ni alenen aşağılamak'tan 3 bin TL para cezasınaçarptırıldı. Kitaba konu olan Bingöl'ün Sağgöze Köyü'nde yaşananlar AIHM'dedava konusu olmuş ve Türkiye tazminat ödemeyi kabul etmişti.

İkiŞehrin Hikayesi

Aykırı Yayınları'ndan çıkan 'Iki ŞehrinHikayesi/ Ankara-İstanbul çatışması' adlı kitaptaki makale nedeniyle yazarSeyfi Öngider'e 'Atatürk'ün manevi hatırasına hakaret' suçundan dava açıldı.

'SovyetKürtleri' Hakkında Tarihi ve Güncel İnceleme/Diaspora Kürtleri

Hejare Şamil'in yazdığı kitap nedeniyleyayıncı Ahmet Önal hakkında PKK propagandası yaptığı gerekçesiyle dava açıldı.

Tutkularve Tutsaklar

Evin Aydar Çiçek'in kitabı nedeniyle PeriYayınevi'nin sahibi Ahmet Önal, 'Atatürk'ün hatırasına sövme' suçundan bir yılüç ay cezaya çarptırıldı.

KitleMedyasının Ekonomi Politiği

Rızanın İmalatı: ABD'li düşünür ve dilbilimciNoam Chomsky'in Edward S. Herman'la birlikte yazdığı kitap nedeniyle yayımcıFatih Taş , kitabı yayıma hazırlayan Ömer Faruk Kurhan ve Lütfi Taylan Tosunhakkında dava açıldı.

Baba vePiç

Elif Şafak'ın kaleme aldığı kitapla ilgili'Türklüğü aşağılama' suçundan soruşturma başlatıldı. Beyoğlu CumhuriyetSavcılığı 'kovuşturmaya yer yok' kararı verdi ama bir üst mahkeme bu kararıkaldırdı. Böylece Şafak ve yayıncısı Hüseyin Semih Sökmen hakim karşısınaçıktı.

Aralarında Irvine Welsh'in 'Porno' ile 'Olağanüstü, Üç KimyasalRomans'ının da bulunduğu altı kitap toplatıldı

Marquis de Sade'nin, Ayrıntı Yayınları'ndançıkan 'Yatak Odasında Felsefe' adlıkitabı imha edildi. Ömer Faruk Farsakoğlu ile çevirmen Kerim Sadi'ye paracezası verildi.

Erje Ayden'in, Piramit Yayıncılık'tan çıkan 'İkinci Caddenin Çılgın Yeşili' ve 'Hauptbahnhof'ta Indim Trenden'kitapları imha edildi. Yayıncı Bedri Baykam para cezasına çarptırıldı.

Chuck Palahniuk'un 'Tıkanma' adlı Ayrıntı Yayınları'ndan çıkan kitabı toplatıldı.

Meltem Arıkan, Everest Yayınları'ndan çıkan 'Yeter Tenimi Acıtmayın' kitabıtoplatıldı. 'Muzır' bölümleri çıkarılarak yeniden yayımlandı.

Filiz Bingölçe'nin Metis Yayınları'ndan çıkan 'Kadın Argo Sözlüğü' kitabıyla ilgilidava açıldı.

Murat Hiçyılmaz'ın Piramit Yayıncılık'tançıkan 'Aum' kitabı toplatıldı.Istanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nde Murat Hiçyılmaz ve yayıncısı Bedri Baykamhakkında dava açıldı.

Umut Yayımcılık tarafından basılan Nergiz isimli kitap 13. Ağır CezaMahkemesi tarafından sakıncalı bulunarak toplatıldı. Kitap 19 Aralık katliamısonrasında ölüm orucu direnişinin 123. günü yaşamını yitiren Nergiz Gülmez'inhayatını konu alıyordu.

Yukarıda alıntıladığım dosya, Mayıs 2011'ekadar olan verileri kapsıyor. Sonrasından hatırladıklarım: çevirdikleri kitapnedeniyle çevirmenlerin bile yargılanması ve William Burroughs’un Yumuşak Makine adlı romanının yasaklanması...

Dosya için kaynak: ANF

Euro Krizi AB’yi Bölünmeye mi Götürüyor?

2011-11-14T07:25:00.000+02:00

Ekonomik kriz ve krize karşı uygulanan, borçlarıemekçilere ödetme politikalarına halkların güçlü tepkisi Güney Avrupa’da birbiriardına hükümetleri deviriyor. AB’nin krizden daha az etkilenen kuzeyindeyse,Birlik için yük olan Yunanistan’ın Euro Bölgesi’nden çıkarılması da dahil,çeşitli olasılıklar üzerine konuşulurken, bazı sağ görüşlü siyasilerden “biz deEuro’dan çıkalım” sesleri yükselmeye başladı.

Alman Hıristiyan Sosyal Birlik Partisi CSUmilletvekili Thomas Silberhorn’a gore, Euro Bölgesine uyum sağlayamayanülkelerin ayrılmalarını konuşmak tabu olmamalı. Hollanda’da liberal sağ birparti olan VVD’nin ideoloğu olan Patrick van Schie, Euro’nun sonaerdirilmesinin düşünülmesi gerektiğini söyledi ve sadece Kuzey Avrupa ülkeleriiçin geçerli olacak bir para birimi (Neuro) olmasını önerdi. Neuro’nun da Eurogibi Yunanca bir söz olması işin ironik yanı. İslamofobik PVV’nin lideriWilders ise, Hollanda’nın eski para birimi olan Gulden’e (Florin) geridönülmesini istiyor. Aslında iki öneri arasında fazla da fark yok zira Guldenzaten Alman Mark’ına endeksliydi. Bu talepler henüz pek taraftar bulabilmişolmasa da, zordaki Güneyli üyeler yerine, Almanya’nın Euro’dan ayrılıp,Avusturya, Finlandiya, Hollanda gibi ülkelerle birlikte, yeniden doğacak Mark’adayanan ayrı bir para birliği oluşturulması seçeneği de konuşuluyor. Sarkozyise, ekonomisi güçlü üyelerle, güçsüz üyeler olarak iki kademeli birentegrasyon formülünden yana ancak Almanya bu plana sıcak bakmıyor.

Euro bölgesinin güç merkezi olarak hareket eden Merkel, Sarkozy ikilisineartık yaygın olarak Merkozy deniyor. Zengin Yunanlıların, Yunanistan’ın bütçeaçığını rahatça kapatacak miktardaki paraları Avrupa bankalarında yatarken, Merkozy’ninYunanistan’ı, borçlarını çevirebilmesi için 130 milyar Euro ek kredi vermek veözel yatırımcılara olan borçlarının yüzde 50'sini silmek karşılığında, emekçikesime yönelik kemer sıkma politikalarına zorlaması, toplumun sert tepkisine venihayet hükümetin düşmesine neden oldu.

Bu arada, 10–13 Kasımtarihleri arasında Londra’da yapılan ‘Tarihsel Materyalizm Konferansları’nınsekizincisinde, Yunanistan’ın borçlarını ödememesi ve Euro’yu terk etmesihakkında konuşulurken (Costas Lapavitsas), pekçok soyut solculuk safsatası ve AB hayallerini sürdürenler de vardı.

Görevi devralan Yunanistan Başbakanı Lukas Papadimos kuracağı koalisyon hükümetininönceliğinin ülkesini Euro bölgesinde tutmak olacağını söylüyor. Papadimos'unulusal birlik hükümetinde iktidardaki Pasok, merkez sağ Yeni Demokrasi Partisive küçük bir faşist parti olan Laos yer alıyor. Önümüzdeki dönem hem Yunanistanhem de AB için önemli gelişmelere gebe.

“Enerji giderek daha kirli ve pahalı olacak”

2011-11-14T07:12:00.000+02:00

Rathenau Instituut’ün ‘2030 Yılında Enerji’ başlığıyla yaptığıbir araştırmaya göre, önümüzdeki yirmi yılda enerji giderek daha kirli ve dahapahalı hale gelecek. Uzmanlar, fosil yakıtların çıkarılmasının daha zor olmasınarağmen, kullanımının önümüzdeki dönemde daha da artacağından endişe ediyor. Araştırmayıyapan uzmanlar, yenilenebilir enerjinin tek başına çözümolmadığını düşünüyor. Yeşil enerji kullanımı yaygınlaşırken, fosil yakıtlarınkullanımı da bir o kadar artıyor. “Devletler ve çevreci gruplar enerjimitlerinin arkasına saklanmamalı ve insanları gerçeklerleyüzleştirmeliler”.

Burada sözü edilen gerçekleri şöyle yorumlamak mümkün: fosil yakıtların kullanımınınartmasına yol açan, enerji müsrifi yaşam tarzımızı değiştirmedikçe,hükümetlerimizi de fosil yakıt veya nükleer enerjinin üretimi ve özelliklesanayide kullanılmasından vazgeçirmek için yeterli baskı yapmadıkça, daha temizbir dünya beklemek nafile.

Bu arada, geçtiğimiz hafta ABD Enerji Bakanlığı, küresel karbondioksitsalınımının şimdiye kadarki en yüksek seviyesine ulaştığınıaçıkladı. Enerji Bakanlığı Karbondioksit Bilgi ve Analiz Merkeziyetkilileri, 2010 yılında dünyanın havaya bir önceki yıla oranla yüzde 6'lıkbir artışla 512 milyon ton daha fazla karbondioksit saldığını belirtti.

Karbon salınımdaki artışın yarısından fazlasından Çin, ABD ve Hindistan'ınsorumlu olduğu kaydedildi. Karbon salınımının artmasının en önemlinedenlerinden biri de Hindistan ve Çin'de devam eden kömür kullanımı. Türkiye’dede hükümetin sadece ekonomik çıkar kaygısıyla, en kirli fosil yakıtlardanlinyit kömürü rezervlerinden maksimum düzeyde faydalanmak için pek çok yenimaden ocakları açtırması, hem kirliliğin artmasına hem de taşeron şirketlerinişletmelerindeki yetersiz güvenlikli sömürü koşullarında onlarca madencinin canvermesine yol açıyor.

Hükümetler arası İklim Değişikliği Paneli, 2007 yılında yayımladığıraporunda karbondioksit kirliliğinin küresel ısınma oranını belirleyeceğiniaçıklamış ve hava sıcaklığının, yüzyılın sonuna doğru ortalama 7,5 dereceartacağı uyarısında bulunmuştu.

Bu arada Kyoto Protokolü'nü imzalayan sanayileşmiş ülkelerin karbondioksitsalınımının azaldığı tespit edildi. 1990 yılında sera etkisi yaratan gazlarınyüzde 60'ından sorumlu olan sanayileşmiş ülkelerde bu oran, 2010 yılında yüzde50'nin altına düştü.

De Trouw, AA.

Hollanda Şirketi Türkiye’den 450 Milyon $ Tazminat İstiyor

2011-11-13T02:54:00.002+02:00

Ali Baydaş - NRC Handelsblad adlı Hollanda Gazetesi’nde yer alanbir habere göre, Rotterdam’lı işadamı Aat van Herk, İstanbul’daki büyük birgayrimenkul projesinin engellenmesi nedeniyle Türkiye’den 325 milyon € (450milyon $) tazminat talep ediyor. Tulip gayrimenkul şirketi, Başbakan Erdoğan veAvrupa Birliği Bakanı Egemen Bağış’ın bu konuyla bizzat ilgileri olduğunudüşünüyor.

Bu gelişme Van Herk’in, şirketlerle devletlerarasındaki uyuşmazlıklara bakanWashington’daki uluslararası uzlaştırma kurumu ICSID’e yaptığıbaşvuruyla ( ICSID Case No. ARB/11/28 ) ortaya çıktı. Buradaki değerlendirmenin sonucunda, Türkiye yabancı yatırımcıya tazminat ödemek zorundakalabilir. ICSID’in kararları taraflariçin bağlayıcılık taşıyor.

Van Herk son yıllarda küçük hisse senedi fonlarındaaktif bir yatırımcı olarak etkinlik gösteriyor. İş dergisi Quote’a göre, VanHerk’in maddi gücü 600 milyon € olarak tahmin ediliyor. Ağustos 2006’da VanHerk, iş ortağı Meyer Benitah ile birlikte Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlığı’nabağlı, ‘Toplu Konut İdaresi’ TOKİ ile bir kontrat imzaladı. İstanbul veAnkara’da büyük konut siteleri ve iş merkezleri inşa etmek gibi, Türkiye’dekifarklı emlak projelerine kapsamlı yatırımlar yapılması amaçlanıyordu. Türkiye’deemlak yatırımı yapmak konusunda ortaklara çekici gelense, Ankara BüyükşehirBelediye Başkanı ve o zamanlar Başbakan Erdoğan’ın sağ kolu olan Egemen Bağışgibi önde gelen yetkililerin konuyla yakından ilgili olmalarıydı.
İstanbul’un 35 k.m. batısındaki büyük bir konut projesi için 3 Ağustos2006’da kontrat imzalandıktan sonra, işler ters gitti. Van Herk’e göre, imar planına itiraz etmek için bazı davalaraçılmış olduğu için, Ispartakule III-projesi durdu. Bu davalar daha Van Herkile kontrat yapılmadan önce başlamıştı ancak Van Herk’in söylediğine göre, Türkyetkililer bu durum hakkında kendisine bilgi vermemişti.

Hollandalı ortakların avukatlarının yazdığına göre: “Eğer gerçek durumubiliyor olsalardı, ne Van Herk Grubu ne de Bay Benitah bu yatırımı yaparlardı.”

Daha sonra aynı proje, TOKİ ile “yakın bağları” olan bir Türk inşaatfirmasına verildi.
Türkiye’deki hisselerini Hollandalı kalkınma Şirketi Tulip’tetoplayan Van Herk ve Benitah, projenin engellenmesinin yol açtığı zararı en az 450milyon $ (325 milyon €) olarak hesaplıyor. Ne Van Herk ne de TürkiyeBüyükelçiliği, tahkim başvurusunun içeriği hakkında açıklama yapmak istediler.

CROWELL & MORING,HOLLANDALI YATIRIMCI ADINA İSTANBUL KONUT PROJESİNİN

USULSÜZ ŞEKİLDEFESHEDİLMESİ NEDENİYLE TÜRKİYE ALEYHİNE TAHKİM BAŞVURUSU

YAPTI

ICSID Tahkim Talebi

Tulip'den daha önce yapılan duyuru

Devlet ve Deprem

2011-11-12T03:20:00.002+02:00

İzmit’teki 1999depreminden sonra yaşananlar bu ülkede, kelimenin gerçek anlamında bir devletinvar olmadığını göstermişti. Burjuvazinin hizmetinde gaddarlaşan devlet, halkahizmet etmesi gerektiğinde felç olmuştu. O zamandan beri köprülerin altındansular, seller aktı ama bazı şeyler hiç değişmiyor.

Van’da, 23 Ekim’deki ilkdepremden iki gün sonra, halkın bir kısmı hala açıktayken, ‘yardım ve kurtarma’rezaletini protesto eden depremzedelere polisin gaz bombalarıyla saldırması,vicdanları isyan ettirdi. Depremden hemen sonra Türk medyasının bir kısmıyla,sosyal medyada görülen ırkçılığın zehirli bulutları, ertesi günkü dayanışmafırtınasıyla dağılmıştı. Sonraları, günler geçtiği halde ulaşılamayan köylerolması ve çadırların yetersizliği doğal olarak, herkesin “deprem vergilerinerede?” diye sormasına yol açtı. Uzunca bir sessizlikten sonra, Maliye Bakanı,“deprem vergileriyle duble yol yaptık” deyiverdi. Daha sonra Başbakansa, “öylebir vergi yok” diyerek, iktidarını kamuoyu karşısında hesap verme pozisyonundan‘kurtardı’.

Vali tarafından temsiledilen merkezi otorite, yöre halkının seçtiği belediyeye adeta düşman gibidavranıyor, Belediye’nin teknik ekiplerle hasar çalışması yapılmasına yardımönerisini geri çeviriyordu. Dünyadan gelen yardım teklifleri de, büyük biraymazlıkla geri çevrilmişti. Bu olay, 1999 İzmit Depremi’nden sonra,Yunanistan’dan gelen kan bağışı yardımı teklifini, “Türk kanı bozulmasın” diyegeri çeviren dönemin mhp’li sağlık bakanını anımsatsa da, arkasında yatan kaygınınırkçılık değil ama imaj olduğu açık. Dünyanın lider ülkeleri arasına girmeçabasındaki bir Türkiye, yardıma muhtaç olabilir miydi?

Bunlar olurken, iktidarayakın çevrelerin, aksaklıklar nedeniyle belediyeyi suçlamasıysa, yüzsüzlüğündaniskasıydı. Hele ki, yıkılan ve 40 kişinin öldüğü 5 binanın kaçak yapı olduğuve dönemin Çelebibağı Beldesi Belediye Başkanı, şimdiki AKP Van milletvekiliolan Fatih Çiftçi'nin onayı ile yapıldığı düşünülürse… İçişleri Bakanınagöreyse, depremzedeler fazla çadır isteyerek kaos yaratmak istiyordu.

Anlaşılan, iktidar olaya‘felakete müdahale’ anlayışıyla değil de, iki senedir yürüttüğü, ‘BDP’yi siyasialanın dışına itme misyonu’ çerçevesinde yaklaşıyordu. Yöre halkı da, BDP’ye oyverdikleri için, en haklı taleplerini dile getirirken bile, iktidar için‘olağan şüpheliydi’ ve gazlanması ‘mubah’tı. Enkazın altında insanlar ölür,kurtulanlar can derdine düşerken, iktidarın aklı kendi hesaplarıyla meşguldü.Zor iş doğrusu, bu kadar ince hesaplar yapmak; ha bire açık verirken, akı kara,karayı ak göstermek… Eh, güzellikle olmazsa, zorla olurdu, nitekim. Bu durumda,memleketimizin tüm dünyadaki ‘terörist’lerin üçte birini barındırmasından doğalne olabilir ki? Terörist diyemediklerine de, provokatör dersin, olur, biter…

Nihayet depremzedelerçadır kentlere yerleştirilip, bayram vesilesiyle devlet büyükleri tarafındanziyaret edildikten kısa süre sonra, 9 Kasım’da Van bir artçı bir de bağımsıziki deprem tarafından tekrar sallandı. İlk depremden sonra “oturulabilir”denilen bazı binalar yerle bir oldu ve aralarında afetzedelere yardıma gidenkurtarma ekiplerinden insanların ve basın çalışanlarının da olduğu, şimdilikbilindiği kadarıyla, 23 kişi öldü. Oysa Çevre ve Şehircilik Bakanı ErdoğanBayraktar Vanlılara "Artık burası en güvenli yer. Evlerinize girin"şeklinde bir açıklama yapmıştı. Deprem bölgesinde doğanın ve çarpıkyapılaşmanın yarattığı felaketi, çarpık siyasi ve idari yaklaşımıylakatmerlendiren Van Valisi Münir Karaloğlu da "Bundan sonraki artçısarsıntılarda, ağır ve orta hasar olmayan vatandaşların evlerini kullanmadaherhangi bir sorun yok. Vatandaşların artık evlerine dönmesini istiyoruz"demişti.

Ben bu yazıyı yazarken,Başbakan bir açıklama yaparak, “Kim, nereden olursa olsun, kim buradaoturulabilir şeyini vermişse, bunlarla ilgili de yasal sürecibaşlatacağız" demiş. Hay şeyini şey ettiğimin şeyi! Başbakan konuşmasınınkalanını, Kürt siyasilerini ve protestocu depremzedeleri hedef göstermeyeayırmış. Projeye aynen devam yani…

Van depreminde devletintakındığı tutum bir bakıma, 2005’de New Orleans’da yaşanan sel felaketinde Bushyönetiminin umursamazlığını çağrıştırabilir. Orada ölen ve mahsur kalanlarınçoğu yoksul ve siyahî ABD. vatandaşlarıydı. Burada da depremzedelerin çoğu,BDP’ye oy vermiş Kürtler. Gerçi hükümetin umursamaz davrandığı söylenemez;hemen deprem bölgesine gidildi, ne kadar yetersiz kalınsa da, kurtarmaçalışmalarına başlandı vs. ama yukarıda saydığım hatalarıyla vatandaşınmağduriyetini arttırdılar hatta yeni ölümlere neden oldular. Üstüne üstlük,depremzedelerin üzerine polisleriyle saldırdılar.

Van'ın kaderini değiştirmek isteyen Belediye Başkanı'na soruşturma from Banu Guven on Vimeo.

Öte yandan depremzedelerekarşı ceberutluğun ilk örneği de değildi Van’da olanlar. Bingöl’de 2003 depremisonrası, daha da vahim olaylar yaşanmıştı: “2 Mayıs 2003 sabah saatlerinde çadır alamadıkları içinyürüyüş yapan kalabalığa polis ve özel timler tarafından ateş açıldı; bir polis,minibüsünü hızla kalabalığın üzerine doğru sürdü. İşte bu olaylar geceyi açıktave soğukta geçiren kent sakinlerini çileden çıkarttı. Olaylar çığırından çıktı,kentte adeta bir meydan savaşı yaşandı. 'Deprem öldürmedi, polis öldürecek'diye bağıran öfkeli kalabalık polis araçlarını yerden söktükleri kaldırımtaşlarını atarak tahrip etti.

Jandarma birliklerikalabalığın çevresini sararken polisler geri çekildi. Kızılay Genel BaşkanıErtan Gönen ise CNN Türk'e yaptığı açıklamada Bingöl'e yeteri kadar çadırgönderildiğini söyleyerek 'ancak biz çadırların dağıtımında görevli değiliz.Biz valiliğe teslim ediyoruz nasıl dağıtıldığını ya da dağıtılıpdağıtılmadığını bilemiyorum' dedi”.

Ancak bu tür örneklerKürtlerin yoğunluklu yaşadığı bölgelerle de sınırlı değil: İzmit’de, 13 Nisan,2010’da, Saddam Hüseyin’in gönderdiği yardım parasıyla yapılan ArızlıKonutları’nda depremzedeler ve polis arasında arbede yaşandı. Depremkonutlarını bürokratlara tahsis eden devlet, depremzedeleri sokağa atıyordu. Arızlısakinlerinin protesto gösterisine polis sert bir müdahalede bulundu. Birçokvatandaş fenalık geçirirken polis 6 kişiyi gözaltına aldı. Dolayısıyla,devletin vatandaşa karşı hiç de sosyal olmayan ayrımcılığının tek nedeniırkçılık değil, milliyetçilikle birlikte en önemli temeli olan devletçilik de…Bunun somuta yansıması, bürokratlarla, burjuvazinin sıradan vatandaşlarla aslaeşit görülmemesi biçiminde yaşanıyor.

Devletin bu, halkdüşmanlığı, HES eylemcisi köylülerin coplanması, gazlanması, gözaltına alınmasıgibi olaylarda alenileşiyor. Halkın hizmetinde olması gerekirken, şirketlerinhizmetine verilen kolluk kuvvetleri, kaynaklarının yağmalanmasına doğal olarakkarşı koyan halka saldırtılıyor. Bu toprakların tarihinde, vahşi kapitalizminbu kadar göstere göstere yaşandığı birdönem daha olmasa gerek. Küresel kapitalizmle bütünleşme konusunda gecikmişliktelaşı içindeki hükümet, yağmalamak için nereye saldıracağını şaşırmış birhalde. Artık Erzurum’daki çarşaflı teyzelerden, Karadeniz uşaklarına, Dersim’inZazalarından, Antalya’ya, Tokat’a, Kaz Dağları’na kadar, ateşin düştüğüyerlerdeki herkes, Kürt halkının çoktandır bildiği o gerçeği biliyor: bu devlethalklarına düşman bir devlet. O zaman bize düşen de, mücadeleleri birleştirmekolmalı.

İnsani Değerler Hukuk Fakültesinde Öğrenilmiyor

2011-11-11T04:44:00.001+02:00

Kafka ya da Orwellgünümüz Türkiye’sini görebilselerdi, muhtemelen “bu kadarını ben bile hayaledemezdim” derlerdi. Bir ülke düşünün ki, bir katile verilmesi istenen ceza,davadaki usulsüzlükleri yazan gazeteciye istenenden daha az olsun. On üçyaşında bir çocuğa tecavüz edenlere, “çocuğun rızası” olduğu gerekçesiyle cezaindirimi yapılsın. Sokak ortasında karısını döven adamı engellemeye çalışan ikigenç hem dayak yiyip, hem de hapse atılırken, kocanın cezası ertelensin. Eh, budurumda, ‘cinsiyetçilik ve kadın erkek eşitliği’ üzerine ders veren birprofesörün de, terör örgütü üyeliği suçlamasıyla tutuklanması, şaşırtıcı olmasagerek. Anlaşılan, devletin pusulası, doğru ile yanlışı ters gösteriyor.

N. Ç. davasında verilenkarar, yargının cinsiyetçiliği konusunda nihayet kamuoyunun bardağını taşırdı. Anadolu’nunherhangi bir yerinde, yörenin bazı asker, tüccar ve bürokratlarının düşkün birçocuk ele geçirdiklerinde, görünüşte savundukları değerlerin tam aksine, birerçocuk tecavüzcüsüne dönüşmelerinin ilk örneği değildi bu. Kültürümüzde iktidarolgusuyla yaşanan hastalıklı ilişki ve Türkiye’de devletin ülkeyi bir içsömürge olarak görmesi, bu caniliğin nedenleri üzerine düşünürken, önümüze birperspektif açabilir. Passolini’nin, ‘Salo, Sodom’un 120 Günü’ adlıfilmiyle olan benzerlikler de, hastalığın başka bir boyutuna işaret ediyor.Filmde devlet, dörtlü bir çete olarak tanımlanıyor: tüccar, politikacı (ya dabürokrat), asker ve din adamı. Bunlar yöre halkının çocuklarını kaçırıp,tecavüz ediyorlar. Metaforik olarak İtalya’da, faşizmin hâkimiyetindeki devletanlatılıyor olsa da, anti-demokratik rejimlerin genelinde bu dörtlünün, halkınçıkarlarına karşı işbirliği içinde oldukları ve masumiyetin ‘ırzına geçtikleri’söylenebilir.

Kadınlara, eşcinsellere,travestilere yönelik cinayet ve şiddet olaylarında da zanlılara, ‘tahrik’ ya da‘iyi hal’ gibi gerekçelerle ceza indirimi yapılması, çoktan rutin halinegelmişti. Geçen birkaç yıldaki örneklere bakmak, yargının cinsiyetçiliğininkronik bir durum olduğunu açık seçik gösteriyor. Artık şu gerçeği net olarakgörüyor ve ‘yüce adaletinize’ güvenmiyoruz! Hâkimleri ve savcıları hukukçudeğil de, devletin bekasının ve erkek egemenliğinin maaşlı bekçisi olan birülkede yaşıyoruz. Bütün gezegende adaletin tarafsızlığının simgesi, elinde birterazi tutan Adalet Tanrıçası’nın gözünün bantlı olmasıdır. Türkiye’deyse,bunun yerine yapılan heykelin gözleri açık bırakıldı.

Cinsiyetçilik, ister‘muhafazakâr’ olsunlar, ister ‘modern’, hemen tüm bürokratların iliklerineişlemiş. Bir de utanmadan kalkmış, medyayı ve kamuoyunu suçluyorlar. “Yasalarıbilmeden” konuşuyormuşuz; “yaygara” yapıyormuşuz. Pes yahu! Yasaları işinizegeldiği gibi uygulayın, yeri gelince, alenen çiğneyin; sonra da “napalım, yasalarböyle” deyin. Yasalar aynen uygulanacak olsaydı, bir bilgisayar programıkullanırdık; size gerek olmazdı. Yorumyaptığınız zamansa, hukuku ve kamu vicdanını katlediyorsunuz. İnsan olmak hukukfakültesinde öğrenilmiyor ki...

Yargının Cinsiyetçiliğinden Örnekler

2007 - Yargıtay verdiğikararlarla “Medeni Kanun Mal Rejimi”nde yapılan değişikliği yok sayarak,yasaları çiğnedi: Bir davada, “çalışmayan kadının edinilen mallara katkıdabulunduğuna dair kanıt yok” diyerek, ev kadınlarını hem aşağıladı hem dehaklarını gasp etti.

Başka bir davadakocasından şiddet gördüğünü söyleyerek boşanmak isteyen bir kadına, erkeğin önesürdüğü “eşim temizlik yapmıyor, evişlerini aksatıyor” iddiası üzerine yerel mahkemenin verdiği tazminatıkaldırdı.

2008 - Adalet Bakanlığıkomisyonuna katılan Yargıtay 5'inci Daire temsilcilerinin önerileri:

-“Tecavüzcü, tecavüzettiği kişiyle evlenirse, cezası indirilsin”.

-“Eşe tecavüze verilen 7yıla kadar hapis cezası, 6 ile 1 yıl arasına insin”.

-“Evlilik yaşı 17'den14'e insin”.

-“Gönüllü ilişki yaşı14'e indirilsin” (bu tür talepler hep heteroseksüel ve muhafazakâr kesimdengeldiği halde, aynı kesimin ‘eşcinsellerin, çocuklarını baştan çıkaracağı’ suçlamalarıyapmalarıysa, arsızlığın son raddesi olmalı).

Yargıtay 1. Ceza Dairesi,töre cinayetlerinde ‘aile meclisi kararı’ alınmış olmasını şart koştu.Yargıtay’ın bu kararına göre, cinayetin ‘aile meclisi’nin verdiği karar sonrasıişlendiği ispatlanmazsa sanıklar ‘töre’ suçundan hüküm giymeyecek ve daha azceza alacaklar. Ayrıca, suça azmettirenlerin beraat etmesinin de önü açılacak.

2009 - Yargıtay 2. HukukDairesi'nin bir kararına göre, evlenecek kadının bakire olması gerekiyor.

Bu ilkel zihniyet devlete egemen oldukça, demokratikbir anayasa yapsanız kaç yazar? Yüksek yargısının yasaları bizzat çiğnediği, AİHM’demahkûm olma rekorları kıran ‘Cemahiriyemiz’in gayrı resmi ama gerçek inancının,Pagan tanrılarından birine, simgesi penis olan ‘Bereket Tanrısı’na olduğunu düşünmemek eldedeğil.

Elbette yargı çalışanlarıiçinde, bu tabloya uymayan istisnalar da var ama istisnaların varlığı, adaletisağlamıyor. Bir toplumun, ülkedeki adalet sistemine olan inancını kaybetmesi,iktidarların meşruiyetini zedeler zira hukuksuz bir devlet, mafyadan başka bir şeydeğildir.

Bu arada, Dünya Ekonomik Forumu (WorldEconomic Forum) Küresel Cinsiyet Eşitsizliği Raporu2011'i yayınladı. Bu yıl altıncısı yayınlanan ve 135 ülkenin incelendiğiraporda Türkiye 121. sırada yer alıyor. Geçen hafta açıklanan, BM KalkınmaProgramı 2011 İnsani Gelişme Endeksi’ne göreyse, Türkiye ‘Toplumsal Cinsiyet EşitsizliğiEndeksi’nde, 77’nci sırada yer alıyor.

Şu Çılgın İsrailliler

2011-11-03T05:55:00.000+02:00

Haaretz Gazetesi’ninbildirdiğine göre, İsrail Başbakanı Netanyahu ve Savunma Bakanı Barak İran’asaldırmak için hükümet içinde destek arıyorlar. İran’ın nükleer programının tümdünya ve İsrail için bir tehdit olduğu görüşüne dayanan, İran’a askeri müdahaleplanı için Dış İşleri Bakanı Lieberman’ın desteğini almalarına rağmen, hükümetiçinde yeterli destek bulamıyorlar. İsrail ordusu ve Mossad’ın da, plana karşıoldukları biliniyor.

Ayrıca, İsrail ordusunundün, nükleer bomba da taşıyabilen Jericho tipi bir uzun mesafeli balistik füzedenemesi yaptığı bildiriliyor. Bazı Ortadoğu uzmanlarına göre, ABD böyle birsaldırıya karşı ancak İsrailli yöneticiler, İran’a olası bir saldırıgerçekleştiğinde ABD’nin yine de İsrail’e arka çıkacağını düşünüyorlar.

2011-11-02T07:33:00.002+02:00

Keyfi tutuklamalara karşı imza kampanyasına katılalım!

eminimsi'nin 2009 çizimini güncelledim. umarım, onun için sakınası yoktur.

Bu Kan Akmayabilirdi...

2011-10-21T17:14:00.002+03:00

Habur'da başlayan Kürt açılımını, oy kaybı korkusuylabitiren hükümet, o zamandan beri devam eden savaştaki ölümlerin aslisorumlusudur. KCK'li diyerek, eline silah almamış, seçilmiş temsilciler tutuklandı. Savaş bitmesindiye, Kürtler için siyaset yapacak kanalları tıkama süreci, seçilen vekillerinsudan gerekçelerle var olan tutukluluklarını kaldırmayarak devam ettirildi.

PKK ile masaya oturuyorsun; nihayetinde çözüm istiyorsun amasavaşı sürdürüyorsun ki, pazarlıkta elin güçlensin. Sonuç: yüzlerce yoksulgencin ölümü ve en vahimi: daha fazla kan isteyenlerin ulumalarının, toplumdakiçözüme yönelik eğilimi susturması...

Şimdi, "tam da barış süreci başlamışken, hükümet şuadımları atmışken..." diye köşeler yazanların hepsi birer strateji vekomplo uzmanı kesildi. 'Çözüm isteyen' Başbakan'ın seçim öncesi konuşmalarınıne çabuk unuttular? "Kürt sorunu yoktur", "anadilde eğitimbeklemeyin", "Kadın, çocuk demeden..." vb... Düne kadar barış /çözüm diyen bu kesimin, konuya gittikçe daha devlet yanlısı bakması gösteriyorki, istedikleri çözüm, Kürtlerin TRT Şeş gibi göstermelik haklar karşılığında,yeniden asimilasyona teslimiyetiymiş. "Artık Kürtçe yasak değil"miş.Yok, bir de hala yasak olsaydı... Her insanın ana dilinde konuşması en temelhaklarından biridir; anadilinde eğitim gibi. Bunlar, pazarlık konusu olacakişler mi, ey muhafazakârlar, liberaller? Sanki hükümet Kürt halkına bir hakbahşetmiş gibi, konuşup durmayın! Söz konusu olan, gasp edilmiş bazı haklarıngeri alınmasıdır.

Karayılan'ın Ahmet Altan'a mektubunda yazdığı gibi, ateşkessürecine TSK tarafından uyulmadığını, istifa eden eski Gn. Kur. BaşakanıKoşaner de, internete düşen ses kayıtlarında "biz ateşkes filandinlemeyiz" diyerek, teyit ediyordu. "PKK'nin durup dururken barışsürecini baltaladığı" görüşü, ateşkes sürecinde öldürülen Kürtlerigörmemekten kaynaklanan bir 'taraflılığı' gösteriyor.

"Tetiği çekenin hiç mi suçu yok?" derseniz, onlardört sene önce dağdan inmek için heyet gönderdiler. Şu anda o heyettekilerinçoğu tutuklu. Savaşı bitirmeyen tarafın hükümet olduğunu görürsek, işi bir Türk- Kürt karşıtlığı yerine, savaş yanlısı - barış yanlısı karşıtlığı içinde,doğru bir çerçeveye oturturuz.

Wallstreet'ten başlayan isyan dünyaya yayıldı

2011-10-18T02:04:00.001+03:00

Şahsen buna işgal değil, özgürleştirme demeyi daha isabetli buluyorum zira dünya zaten işgal altında: kapitalist barbarların işgali. Dünya halkları kapitalizme isyan ediyor

Bu arada % 1'in basınında durum:

Göçmenlere karşı bir koz olarak 'homofobi karşıtlığı'

2011-10-18T01:40:00.000+03:00

Eylül ayında Hollanda'nın Lahey kentinde, eşcinsel bir çift, oturdukları mahalledeki ilköğretim öğrencisi göçmen gençler tarafından sürekli hakarete uğradıkları için taşınmak zorunda kalmıştı. Bu durum, politikacıların ve eşcinsel hareketinin öfkesini çekti.

Kısa süre önce benzer bir durum da Utrecht'te yaşanmış, buna karşı yeterince önlem almadığına yönelik suçlamalar, belediye başkanını neredeyse işinden ediyordu. Yabancı düşmanı ve islamofobik parti PVV, bu duruma tepki göstererek, konuyu meclise taşıyacağını açıkladı. Partinin lideri Geert Wilders ise, Twitter'da, "Yine bir eşcinsel çift yabancı kökenli gençlerin zorbalığına maruz kaldı. Bu durum kabul edilemez" yazdı.

Wilders'ın tweetinden sadece 3 gün sonra, 30 Eylül'de basın, başka bir eşcinsel çiftin de tacizler yüzünden taşınmak zorunda kaldıklarını yazdı. Ancak bu defa tacizciler Hollanda'nın yerlisi olan gençlerdi. Böylece, yabancı düşmanlarının ülkedeki homofobiyi göçmenlere yükleme planı büyük bir darbe aldı.

Müslüman kökenli göçmenlerin homofobilerinin Hollanda, Danimarka gibi bazı ülkelerde yabancı düşmanlığını kışkırtmak için kullanıldığı uzunca bir süredir biliniyor. Son yıllarda Batı'da islamofobi o denli baskın bir ayrımcılık hâline geldi ki, ortaya tuhaf kamplaşmalar çıktı. Örneğin İngiltere'deki ırkçı ve islamofobik İngiliz Savunma Ligi'nin (EDL) içinde yer alan eşcinseller ve Yahudiler var. PVV gibi yabancı düşmanı ırkçı partilerse, eşcinsel dostu ve İsrail yanlısı bir tutum alabiliyorlar.

'Terörist' Halk

2011-10-11T22:47:00.000+03:00

Son on yılda bütün dünyada tutuklanan toplam 35 bin 117 ‘teröristin’ 12 bin 897’si Türkiye’deymiş."Gazze toplama kampı oldu" mu demiştiniz? Türk devleti halk düşmanlığından vazgeçemiyor bir türlü. Ne kemalizmde, ne AKP döneminde... Katliamcıların zaman aşımıyla serbest kaldığı, çocuk tecavüzcülerinin iyi hal indiriminden yararlandığı Türk 'adaleti', seçilmiş Kürtleri sadece fikirleri nedeniyle terörist yapıp, tutukluyor.

Yukarıdaki görseli, öncelikli olan bu konuyu vurgulamak için bu şekilde yaptım. Aslında, bu tel örgüler tüm Türkiye halklarının etrafını çeviriyor. Toprağını, suyunu korumak isterken coplanan, gazlanan köylüler de bunun farkında, sömürülen işçiler de... Biz Türkiyeliler, kendi devletimizin sömürgesiyiz ve Kürt kardeşlerimize uygulanan ayrımcılığa sessiz kaldıkça, bu durum devam edecek.

Yaya Geçidindeki Kaos Düzeni

2011-10-09T18:13:00.002+03:00

Yaşadığım şehir, Ankara’nın merkezindeki yaya geçitlerinden her geçtiğimde, sağ, sol ayırmadan birbirinin üstüne yürüyen kalabalıklara, yakın bir zamana kadar öfkelenirdim. Askerdeki gibi “sağına sarımsak, soluna soğan” diye bağırasım gelirdi kalabalığa doğru. “Neden her gelişmiş ülkedeki gibi, bizim toplumumuz da, bu kadar basit ve gerekli işleri bir türlü beceremez?” diye hayıflanırdım. “Ne de olsa, milyonlarca insanın bir arada yaşamasını kolaylaştırmak için geliştirilmiş, akla yatkın bazı kurallar olmalı”. Sadece yaya geçitlerinde değil, hemen her konuda görülen bir ‘kurallara uyma alerjisi’ var bu toplumun. Trafikte, sıraya girmede, vergi ödemede ve aklınıza ne gelirse…

Önceleri, bu durumu bir gelişmemişlik göstergesi olarak algıladım ki, bu aslında, elitizmden kurtulamamış tarafımla ilgili olmalıydı. Bunun, yani ‘kurallara uyma alerjisinin’ Akdenizliliğimizle ilgili olması da olasıydı. İtalyanların AB’nin diğer ülkelerinden nasıl farklı olduklarını hicveden bir animasyon izlemiştim ki, adeta bizi anlatıyordu.

Sonra bir gün, Güney Kore’de çekilen bir reklâm videosu izledim. Büyük bir kalabalık, bir ekran oluşturacak şekilde, koordineli hareketler yapıyordu. Oradaki her insan, birer piksele dönüşmüştü adeta. Piksel, dijital bir görüntüyü oluşturan noktalardan her birine verilen ad. Kimine göre, bu durum hayranlık uyandıracak bir şeydi. Onca insanın bu kadar koordineli hareket edebilmesi, disiplin, vs… Ben ve az sayıdaki bazı yorumcularsa, dehşete kapıldık çünkü bireyin yok olduğu bir durum söz konusuydu. Kitle, bireyin yerini alıyor, özgür irade ‘başarı’ya feda ediliyordu. Neyse ki, arada hata yapan birkaç ‘piksel’, kitlesel ve ‘kusursuz’ bir iradenin hala mümkün olmadığını gösteriyordu.

Türkiye’nin kural tanımaz toplumuna bu açıdan bakınca, bunun aslında çok olumlu ve umut verici bir özellik olduğunu düşünmeye başladım. Yaya geçidinde veya sokakta karıncalar gibi düzensiz yürüyüp de yine de çarpışmayan, herkesin yolunu bulduğu bir tür ‘düzensizliğin düzeni’ne sahip gibi görünmeye başladı insanlarımız gözüme. Düzensizliğin düzeni yani kaos düzenine yatkın olmak, çağımızda büyük bir avantaj olmalı.

Belki de, insanların sürekli kurallara uygun hareket eden monoton kitlelere ve giderek yabancılaşmış yarı birey, yarı piksel varlıklara dönüştüğü süreçten bizi koruyabilir bu özelliğimiz. Batı’nın büyük kentlerindeki milyonların, işleriyle evleri arasında her gün hiçleştikleri kasvetli metrolarda, herkesin kurallara uyarak, pikselleştiği yaya geçitleri ve diğer her yerde, sürekli olarak bireyin ölümü yaşanıyor. Kurallara uymayan evsizler, deliler, müptelalar gibi az sayıdaki insansa, görmezden geliniyor ve dışlanıyor. Görmezden gelinenler, aslında ortada onları görecek birey olmadığı için görülmediklerini bilseler, belki kendilerini hakir görmekten vazgeçip, bu yarı insanlara üzülürlerdi.

Kentin sokakları ve evle iş dışındaki zamanlar, özgürlük olarak algılanmıyor bile. Zaman insanları pençesine almış ama zamanın bundan haberi yok. Sürekli bir koşturma halindeki yarı piksel bireyler, huzuru boş yere, tatili beklemekte, içkide, uyarıcılarda ya da cinsellikte arıyorlar. Bunlarla, yasak bir şeyler yaparak, bireyliklerini koruduklarını sanıyorlar. Oysa bunlar da oyuna dâhil.

Dalgıçlar su altında yüzerken, akıntıyla karşılaştıklarında, akıntıya kapılmamak için debelenmek yerine, yana doğru yüzerek, akıntının dışına çıkmaları tavsiye edilir. Sanırım yok olmanın eşiğindeki bireyi özgürleştirecek formül de budur: kenara çekilip, nefes almak ve peşinden ‘zamanın atlıları’nın kovalamadığını görmek. Sonra da, ne istiyorsan onu yapmak…

Kapitalist Toplumlarda Ahlak İkiyüzlülüğün Diğer Adı

2011-10-09T13:13:00.006+03:00

04 Ekim 2011 Ömer Akpınar
“Gökkuşağındaki Kızıl: LGBTT Mücadelesi” paneli Ankara’da, Cumartesi günü (2 Eylül) gerçekleşti.
Ali Baydaş’ın “Türk aile yapısı” üzerinden eleştirel bir bakış ortaya koyduğu panelde, Kemal Ördek LGBTT mücadelesindeki son gelişmeleri aktardı.

DSİP (Devrimci Sosyalist İşçi Partisi) tarafından düzenlenen 3 günlük tartışma toplantıları dizisi Antikapitalist Forum kapsamında yapılan panel, Ankara’da Ayma Otel’de düzenlendi.
“İki babam var
İki gerçek babam
Bazen rahat, bazen sıkı
Fakat harika geçiniyoruz
Gerekirse ikisi de annem olabilir”

Konuşmasına Hollanda’da eşcinsel bir çift tarafından evlat edinilen bir çocuğun babalarına hitaben yazdığı şarkıyı söylediği çocuk programının ="" href="http://www.youtube.com/watch?v=_qf0puHJ-KM">görüntüleriylebaşlayan Baydaş, bu örneğe tamamen zıt bir şekilde Türkiye’de “aile değerlerini korumak” adı altında derneklerin kapatılmaya çalışıldığının, kitap çevirenlerin maruz kaldığı davaların altını çizdi.

“Kapitalist Toplumlarda Ahlak İkiyüzlülüğün Diğer Adı”

Aynı devletin fuhuş sektörünü kendi tekelinde tuttuğunu söyleyen Baydaş “kapitalist toplumlarda ahlak ikiyüzlülüğün diğer adı” dedi. Baydaş, “Aile: Nereden Nereye?”Etyen Mahçupyan’ın başlıklı yazısından alıntılayarak ailenin siyasallaşmasını anlattı . Ayrıca Doç. Dr. Alev Özkazanç’ın T24’e verdiği röportajın "Muhafazakâr değerler içselleştirilmiyor, -mış gibi davranılıyor” kısmını değerli bulduğunu kaydetti .
“İmza, dua, tek eşlilik, çocuk sahibi olmak, zorunlu roller gibi mahkûmiyetler içinde aile, toplum hapishanesinin küçük hücreleri haline gelmiş durumda; fakat farklı aile modelleri de mümkün.”

Trans-kırım ülkesi: Türkiye!

Konuşmasına 25 Eylül’de İstanbul’da öldürülen bir trans-kadını anarak başlayan Kemal Ördek, trans cinayetlerinin aylık hale geldiğini, Türkiye’nin bir trans-kırım ülkesine dönüştüğünü belirtti. “Ailenin şu anki yapısının ürettiği ataerki ve heteroseksizm, ikili cinsiyet sistemini dayatan eğitim sistemi, heteroseksüel erkekleri erkekliklerini sürekli ispat etmeye zorlayan ve eşcinsel erkekleri baskılayan zorunlu askerlik ve diğerleri; bunlar partiyi, yargıyı, polisi aynı zihniyetle besliyor.”

“Hükümet ikiyüzlü”

Aile Bakanı Fatma Şahin’in Pembe Hayat’tan Belgin Çelik’in görüşlerini dinledikten sonra yeni anayasa sürecine LGBTT’lerin de dahil olması yönündeki açıklamalarını samimiyetsiz bulduğunu söyleyen Ördek, “son 5 yılda LGBTT örgütlerinin önermediği çalışma, taslak kalmadı ve kimse ilgilenmedi” diyerek güvensizliğini dile getirdi.

“Toplumsal Muhalefet İnşa Etmek Gerekiyor”

Kürt özgürlük mücadelesiyle işbirliği yapmanın önemine değinen Ördek, BDP’nin cinsel yönelim ve cinsiyet kimliği üzerinden söylem üretebildiğini, LGBTT örgütlerle de dirsek teması içinde olduğunu belirtti. İslamcıların LGBT hakları konusunda umut vaat etmediklerini, bazı sosyalist ve anarşist gruplar ile insan hakları gruplarının LGBTT mücadelesini sahiplenebildiğini söyledi.

LGBTT hakları konusunda destek çıkan diğer grupların talepler reddedildiğinde de ses çıkarmalarını isteyen Ördek, konuşmasını LGBTT’lerin kendilerini fazlasıyla tanıttıklarını, diğer grupların da artık adım atmaları gerektiğini ve herkesin bir LGBTT hakları aktivisti olması gerektiği sözleriyle tamamladı.

iPhonunuzdan Kan Damlıyor

2011-10-09T12:35:00.005+03:00

Şirketlerin ahlaki sorumlulukları nerede başlar, nerede biter? Filistinlilerin evlerinin yıkılmasında kullanılan Caterpillar’a, misket bombası yapan fabrikalara kaynak sağlayan İskoç Bankası’na, doğayı katleden Shell, BP ve diğerlerine toplumsal tepkilerle baskı yapılabilmesi, bir sınır olduğu hakkında umut veriyor. Öte yandan, sosyalizm alternatifinin ortadan kalktığı yanılsamasıyla, sosyal hakları tırpanlayan neoliberalizm, giderek azgınlaşıyor.

Apple’ın kurucusu ve eski CEO’su olan, iPod, iPhone gibi ürünleri sayesinde teknoloji tüketicileri arasında ikonlaşan Steve Jobs’un ölümü medyada bir nevi matem havası yarattı. Onun ne büyük bir dahi olduğu konusunda hemen herkes hemfikir. 2004 yılında Jobs’un pankreas kanseri olduğu ve karaciğerinin iflas ettiği açıklandı. Organ bekleme sırasında yıllar kaybetmemek için ABD’nin tüm eyaletlerinde evler aldı, şirketler kurdu; tüm eyaletlerin listesine yazılarak, beklediği karaciğere kavuştu. Daha yoksul hastaların sırasını kapmak için, epeyi masrafa girmiş. Stanford üniversitesi’nde 2005’de yaptığı ve onu ‘kişisel gelişim guruluğu’na yükselten konuşmasının videosu sosyal medyayı kapladı. Evlatlık verilmiş bir çocuk olmasıyla başlayan hayat öyküsünden, ABD’nin ikinci büyük şirketinin patronluğuna yükselişi, Amerikan rüyasının gerçekliğini kanıtlar gibiydi. Jobs, üniversiteden neden ayrıldığını şöyle anlatıyordu: “emekçi ailemin bütün birikimi, benim okumam için harcanıyordu”. Oysa Apple ve diğer birçok şirketin ürünleri için üretim yapılan Çin gibi, emek sömürüsünün köleliğe yaklaştığı ülkelerdeki emekçilerin insanlık dışı durumu ne Jobs’un ne de diğer patronların umurundaydı.

2006’da Türkiye Sosyal Forumu’na katılan Tarık Ali, “Çin’deki kapitalizm Batılıların ağzının suyunu akıtıyor” demişti. Sosyal hakların olmadığı otoriter koşullarda, emeğin sömürüsünden maksimum kar elde ediliyordu. Çin General Motors, Foxconn, Apple, Microsoft gibi dev şirketler için devasa bir üretim atölyesi işlevi görüyor. Yani Batılı kapitalist firmalar Çin işçi sınıfının sömürüsünden doğrudan sorumlular. O kadar ki, “Çin’in otoriter yönetimi işçilerin koşullarında küçük iyileştirmeler yapmak istediğinde, ‘Amerika’nın Çin Ticaret Odası’ Çin hükümetini, yeni sözleşme hukukunun Çinli işçilerin zararına olacağı, Çin'in yatırım ortamını olumsuz etkileyeceği ve kitlesel işten çıkarmalara yol açacağı şeklinde tehdit etti. Kendileri de bu odaya bağlı olan Microsoft, Hewlett-Packard ve diğerleri de bu duruma sessiz kaldılar.”

Çin’de zaman zaman gerçekleşen grevlerin tek nedeni düşük ücretler değil, günde 16 – 17 saate varan çalışma süreleri, fabrikalardaki askeri disiplin ve ölümle sonuçlanabilen iş kazalarına yol açabilen güvensiz çalışma ortamı gibi, birçok işçiyi intihara sürükleyecek denli insanlık dışı çalışma koşullarıdır. Microsoft ürünlerini üreten KYE fabrikasındaysa, işçiler fabrika alanından geceleri bile çıkamıyor ve 14 kişilik odalarda yatıyor. iphone, ipad gibi Batılı tüketicinin gözde ürünlerinin karanlık tarafında, acımasız bir sömürü ve Asyalı emekçilerin kanı var.

Bu durumda ya Çin’li işçilerin sömürüye karşı direnişi dünya devriminin bir adımı olacak ya da Çin’deki emek sömürüsü, Batı’daki emekçilerin karanlık geleceği konusunda bir uyarı olacak.

Kaynaklar:
thoughtsfromthewell

globallabourrights

Chinese workers want Apple to take action

Apple iPad China Foxconn

Okuma önerisi: Steve Jobs Miti Üzerine

Hollanda Parlamentosunda Erdoğan Hakkında Ne Dendi?

2011-09-23T19:26:00.009+03:00

Aşırı sağcı ve islamofobik Wilders'ın partisinden bir milletvekilinin Başbakan Erdoğan'a hakaret ettiği haberini duymuş olabilirsiniz ama hakaretin içeriği basında yer almıyor. Hollanda medyasında, koalisyon hükümetinin lideri Rutte ile koalisyonu dışardan destekleyen PVV'nin lideri Wilders arasındaki tartışmanın videosu yer alıyor. Videoda Rutte, PVV milletvekili Raymond de Roon'un Erdoğan hakkında "Müslüman maymun" dediğini ve bunun kabul edilemez olduğunu söylüyor. Wilders ise, de Roon'un, "daar komt de aap uit de mouw" deyimini kullandığını ifade ediyor. Öznesi "maymun" olan bu deyimin anlamı: "işte, asıl niyeti anlaşıldı" ama deyimde Müslüman sözü geçmiyor. Yani, Wilders'ın "ben de arkasındayım" dediği cümledeki, "Müslüman maymun" sözü, deyim olmanın ötesine geçiyor. Bu tartışmayla, koalisyonun ne kadar zor yürüdüğü de ortaya çıkmış oldu. Wilders ve yandaşlarının seviyesizliğiyse, zaten biliniyordu. Umarım, Erdoğan Hollanda'ya da savaş açmaz.

Çağrışım:

She's Alive... Beautiful... Finite... Hurting... Worth Dying for

2011-08-05T01:37:00.002+03:00

"Bu militer kültür öyle 'paşa poposu'nu kenara ittirmekle bitse, ne ala!"

2011-08-04T03:10:00.014+03:00

Başlığı Umur Talu'dan alıntıladım. TSK'nın tepesindeki istifalar ve YAŞ'ın yeni, tek başlı fotoğrafı üzerine yapılan "İşte demokrasi" gibi yorumlara yapılan itirazlardan sadece biriydi Talu'nun ki. Bu itirazlarda bile bir noktayı kaçırıyoruz sanki. YAŞ'ın oturma planından önce, YAŞ'ın 12 Eylül diktatörlüğünün Türkiye'ye sapladığı hançerlerden biri olan MGK'nın devamı olduğu ve oturma planından vs. önce, YAŞ'ın neden hala mevcut olduğunun sorgulanması gerektiğini... Neden 'sivil' iktidar hala askerlerle haftada bir toplanma gereği duyar? Savaşta mıyız? Tabii ki, evet. Kime karşı? Güya terör örgütüne karşı. Öyle bir terör örgütü ki bu, milyonlarca seçmenden oy alan bir siyasi iradeyi temsil ediyor. İktidara yakın kimi kalemlerin Sri Lanka yöntemini telaffuz etmeye başladığı bir dönemde, Genel Kurmay Başkanlığına da, yakın geçmişte kimyasal silah kullanarak, savaş suçu işleyen birini getiren 'sivil' iktidar militarizmden ne kadar uzaklaşmıştır? Bir paşa poposu kadar mı?

AKP iktidarının Kürt sorununu nasıl çözmeyi planladığı konusundaki endişeler, keşke niyet okuyuculuğu veya paranoyadan ibaret olsaydı da, haksız çıkma umudu taşıyabilseydik ama ortada, "artık Kürt sorunu yoktur, PKK sorunu vardır" gibi veciz ifadeler mevcut. İktidar yanlısı medya, Kürt hareketini savaşı körüklemekle suçluyor. Seçilmiş belediye başkanları tutuklanan, milletvekillerinin temsil hakkı elinden alınan bir halka, şimdi de daha fazla polis ve özel harekatçıyla göz dağı veriliyor. Bu çok 'barışsever' insanlar, neden başbakanlarının anadilinde eğitim konusundaki çifte standardına ses çıkarmaz? Neden Sri Lanka örneği veren yazarlarının ağzına bir tane çakmaz? Çünkü riyakârlar. İktidar hastalığına yakalanmışlar. Korkarım, onca zamandır İttihatçılara karşı durmaktan, onlara benzemişler.

Bu arada, Hollanda'lı tatlı kaçık bir arkadaşım, Generallerin istifalarını duyduktan sonra, Hollanda'nın o tuhaf mizahıyla şöyle yazmış bana: "Gazetede senin ülken hakkında yine neler okuyorum? Hükümet yanlısı anti demokratik demokratlar, ordunun demokrasi yanlısı anti demokratlarını kesmişler gibi bir şeyler... Biz burada bunlardan hiç bir şey anlamadık ama eğer Nato'nun gelip bombalaması gerekiyorsa, bir telefon et, yeter".

Başbakan YAŞ'ta, gergin Orklarla poz verip, duracağına, "yeni anayasada YAŞ kaldırılacak, yerine de KURU filan olmayacak artık" desin. O zaman, "evet, demokratikleşiyoruz" denebilir.

1940'ların Manhattın'ından Fotoğraflar

2011-07-13T01:56:00.007+03:00

Amatör fotoğrafçı Charles W. Cushman 1938’den 1969’a kadar ABD genelinde ve dışında çektiği fotoğraflarla, günlük yaşamı görüntüledi. Çalışmaları, Cushman’ın Okulu olan Indiana Üniversitesi’ne bağışlandı.

1940'ların Manhattan'ından Fotoğraflar

ayrıntılı bilgi

Aurora'nın Kaynağı

2011-07-12T02:10:00.001+03:00

The Aurora Borealis from Per Byhring on Vimeo.

Meclis Başkanı, Irkçı ve Statükocu Cemil Bey'in Uzun Yürüyüşü

2011-07-07T02:29:00.005+03:00

Gençleri "Türk gibi düşünmek zorundasınız" diyerek uyaran, flörtü "fahişelik" olarak gören, Ermeni Konferansı'na katılanları "vatan hainliğiyle", "arkadan hançerlemekle" suçlayan, Hayata Dönüş Operasyonu mimarlarından Ali Suat Ertosun'a üstün hizmet madalyası veren Çiçek yeni Meclis Başkanı.

Milli Türk Talebe Birliği üyesi olarak geçen öğrencilik. ANAP'ın Türk-İslamcı kurucu üyesi. Son 9 yılda “Adalet Bakanı”, “Devlet Bakanı”, “Hükümet Sözcüsü” , “Başbakan Yardımcısı” ve nihayet TBMM Başkanı olan Bay Çiçek'ten inciler:

Boğaziçi Üniversitesi’nde planlanan “Osmanlı Ermenileri” konulu konferans hakkında, "devletçe yoğun çaba içindeyken bu çabaları arkadan hançerlemek ne anlama geliyor?"

2009 yerel seçimlerinde, sonradan kapatılan DTP’nin aldığı sonucu “Iğdır’ı da aldılar, yani Ermenistan sınırına dayandılar."

“301 işini Türkiye'nin başına açan kişi Orhan Pamuk'tur!”

"Bizi Türk milleti olmaktan çıkaracak davranışları ‘cinsellik’ adı altında tasvip etmemiz mümkün değildir. Siz Fransız değilsiniz. Türk olduğunuza göre Türk gibi düşünmek zorundasınız."

“Flört adı altında evliliğe alternatif olarak sunulmak istenen gayrimeşru cinsel ilişkilere karşıyım"

“Nijerya'daki Nijeryalılara Türkçeyi öğrettik, Hakkâri'dekine, Diyarbakır'dakine hâlâ Türkçeyi öğretemedik."

"Bir kısım teröristlerin sünnetsiz oluşu, size çok şeyi ifade ediyor demektir. "

Azınlık Hakları ve Kültürel Haklar Raporu hakkında: “Hergele Meydanı’nda açıkladılar. Entel zırva, entel fitne! Dikiş yerimize jilet attılar!”

PKK tarafından esir alınan askerler hakkında, "keşke şehit olsalardı."

Bu yazının büyük kısmı, t24 haber sitesi yayın Yönetmeni Doğan Akın'ın "Patriot Cemil, işbirlikçi Kürtler ve hain Ermeniler!” başlıklı yazısından alıntılandı.

Eşcinsel Olduğunu Kanıtla Bakalım!

2011-06-22T04:15:00.009+03:00

Hollanda'nın Vara Kanalında 20 Haziran pazartesi günü, TC.de askerliği reddeden eşcinsellerin yaşadıklarını anlatan bir röportaj yayınlandı.

Hollandaca anlatımın çevirisi: Eşcinsel Olduğunu Kanıtla Bakalım!

"TC. Vatandaşı olan ve 18 -45 yaş arasındaki tüm erkekler askerlik yapmak zorunda. Askerlik yapmamanın tek yasal yolu eşcinsel olmak. Peki, bu nasıl kanıtlanır? TC. Yasalarına göre, askerliği eşcinsellik gerekçesiyle reddeden kişinin bunu kanıtlaması gerekiyor. Bu durumda olanlar eşcinsel ilişkide (pasif olarak anal ilişkide) bulunduğunu gösteren görsel malzemeyi (fotoğraf, video) yetkililere vermek zorundalar yoksa ret talebi kabul edilmiyor. Üstüne üstlük, fiziki bir anal muayeneye de katlanmaları gerekiyor. Böyle bir testi istemeyen eşcinsel gençler de var. Eşcinsel olduğunu kanıtlayacak görsel malzeme vermeye yanaşmadığı halde askerliği reddedenlerse, hapse atılıyor. Mehmet Tarhan bu durumdakilerden biri. Mehmet 11 ay tutuklu kaldı ve halen TSK tarafından aranıyor.

(söyleşiler)

Eşcinsellik belgesine "çürük raporu" deniyor. Bu belgeyi edinip, askerlikten muaf olmakla iş bitmiyor: Bu bilgi hiç de özel kalmıyor. Halil İbrahim Dinçdağ'ın işverenleri, onun neden askerlik yapmadığını öğrendiklerinde, Halil derhal işten kovuldu ve alenen hakarete uğradı.

(söyleşi)

Sudaki Balık Olmak

2011-06-16T02:10:00.008+03:00

Lenin sosyalistlere,
"halkın içinde, sudaki balık gibi" olmalarını öğütlemişti.
Türkiye'de bunu muhafazakarlar başardı.
sosyalistler de balık oldular
ama "rakı şişesinde"...

tabii bu, Orhan Veli'nin suçu değildi;
bizim sosyalistlerin tembel veya ayyaş olmalarında da değildi kabahat.
tembel ve ayyaş olanları da vardı, olmasına da,
bunun da elbet nedenleri vardı...

her şeyden önce,
sosyalistlere etmediğini bırakmayan
tarihi suçluyorum ben!

SSCB yıkılınca, sosyalizm bitti sananlarla,
hayatını mücadele, hapis ve işkencelerle geçirip,
hala ufukta bir devrim göremeyenler
haklı olarak yoruldular.

halkın içinden değillerdi ki,
sudaki balık olsunlar!
tüm iyiniyetlerine rağmen,
kurtulamadılar öğretmenlikten, yabancılıktan...
muhafazakarlarsa, halktı zaten.

yeni kentlileşip,
yıllar süren kış uykusundan uyanan,
hayata var gücüyle sarılan,
karınca gibi çalışan, örgütlenen,
kendini geliştiren,
hayatı biçimlendireceğine yürekten inanan muhafazakarlar,
Ortadoğu'da Arap Baharı'nı yaratırken
nasıl devrimci taleplerle diktatörlükleri yıktılarsa,
önyargıları da öyle, paramparça ettiler
ki, en zoru buydu...

ve bu ülkede hiç kimse
üniversitede okumaya çalışan türbanlı bir kız kadar
kendi devrimini gerçekleştirmedi.
hem kendi tutucu çevresinin
hem de sözde laiklerin ona biçtiği
2. sınıf rolü reddederek,
devrime kendisinden,
herkesin başlaması gereken yerden başladı.

devrimi de ancak bunu başaranlar yapabilir.

Biber Gazı Demokrasisi

2011-05-31T15:56:00.005+03:00

6 Ocak 2011 "Uluslararası Af Örgütü: Türkiye'ye biber gazı satılmasın!"

G-8 üyelerinin üçüncü dünya ülkeleriyle silah ticaretinin arttığına dikkat çeken Uluslararası Af Örgütü "Silahlar, satılan ülkelerde insan hakları ihlallerine yol açıyor" eleştirisini yaptı. Satılan göz yaşartıcı bombaların güvenlik güçleri tarafından kötüye kullanıldığına dikkat çeken örgüt "Türkiye'ye biber gazı satılmasın" çağrısında bulundu.

Almanya’nın Türkiye, Pakistan, Meksika ve Suudi Arabistan gibi ülkelere cephane fabrikası açma lisansını verdiğini hatırlatan Af Örgütü “Sorunlu bölgelerde silah üretimi daha da kolaylaşıyor” uyarısını yaptı. Söz konusu ülkelere gösterilere müdahale amaçlı kullanılan göz yaşartıcı silah satışının da insan hakları ihlali anlamına geldiği belirtildi".

15 Mayıs 2011 "Toplumsal olaylarda bu yıl çok fazla gaz bombası kullanan polis, stokları erken eritti. yeni alım için para çıkmayınca devreye başbakanlık girdi. Örtülü ödenekle polise 170 bin gaz bombası alındı."

İthal edilen bu gaz bombası ve aparatlarının büyük bölümü Güneydoğu ve Doğu Anadolu'daki bölge depolarına aktarıldı".

31 Mayıs 2011 "Hopa'da Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın mitingine çıkan olaylar damgasını vurdu. İlçe savaş alanına dönerken olaylarda polisin sıktığı gazdan etkilenen emekli öğretmen Metin Lokumcu hayatını kaybetti."

İlçede protestocuların HES’leri protesto ederek, ’Su haktır, satılamaz’ pankartı açmasıyla polis müdahalesi başladı. Protestocu grupta bulunan bazı kişiler kaldırım taşlarını sökerek polise atarken, polis tazyikli su ve biber gazı kullandı ve ilçe bir anda savaş alanına döndü. Göstericilerden ve polislerden yaralananlarla, biber gazından etkilenen çok sayıda kişiye ambulanslarda ve hastanede tıbbi müdahalede bulunuldu.

Çıkan olaylarda polisin sıktığı gazdan etkilenen emekli öğretmen Metin Lokumcu (54) kalp krizi geçirdi. Lokumcu kaldırıldığı hastanede hayatını kaybetti. Lokumcu'nun hayatını kaybetmesi üzerine ilçede gerilim yeniden tırmandı. Ara sokaklarda devam eden olaylar sırasında atılan taşlarla polis araçlarının yanı sıra Ak Parti’nin seçim otobüsleri ve partililere ait çok sayıda aracın camları kırıldı".

Bakalım, bunun hesabını vermek yerine, her zamanki arsızlığınla Hes protestocularına ne diyeceksin? "İdeolojik bir takım tipler" mi? "Silivri - Kandil hattı mı? Kemalist statüko, köylüleri Ankara şehir merkezine sokmuyordu. Şimdi, hes protestosu yapan köylüler Ankara'ya bile giremiyor. Bu mu senin demokrasin? Allah sonunu Mübarek etsin!" Bize de Tahrir'i nasip etsin! Amin...

Kapitalizmden Dünya Halklarına Darbe ve Savaş Tehdidi

2011-05-29T01:59:00.008+03:00

"CIA'in hazırladığı rapora dayandırılan habere göre Amerikan istihbaratı, Yunanistan'da şiddet eylemlerinin giderek artabileceği, hatta bir darbenin bile yaşanabileceği uyarısında bulundu. Buna göre, kemer sıkma politikası yüzünden durumun giderek gerginleştiği Yunanistan'da, Atina yönetimi kontrolü sağlamakta giderek zorlanabilir. Atina Belediye Başkanı Yorgo Kaminis de bir süre önce, iç savaş benzeri durumlar yaşanabileceği uyarısında bulunmuş, Atina’nın 1970’li yıllardaki Lübnan’ın başkenti Beyrut’a dönme tehlikesinden söz etmişti". NTV

Ekonomiyi krize sokan kapitalistler, her zamanki arsızlıklarıyla bunun bedelini de, maşaları olan devletler aracılığıyla emekçilere ödetmeye kalktılar. Yunanistan, Fransa, İngiltere, İspanya gibi birçok ülkede kitleler sokağa döküldü. Buraya kadar her şey, kontrol altındaydı. İki ileri, bir geri gidilir, taviz verilmiş gibi yapılır, zarar yine emekçilere ödetilirdi ama bu sefer farklı bir sorun vardı: Bu yılın başında başlayıp, hala süren Arap devrimleri, tüm dünyadan insanlara özgürlük ve sosyal adaletin, hükümetlerin lütfuyla değil, Tahrir Meydanı örneğindeki gibi, söke söke alınacağını ve devrimin hala mümkün olduğunu gösterdi.

İşte bu yüzden kapitalistler o denli korkuya kapıldılar ki, "aman ha, uslu durun, paşa paşa kemer sıkın, yoksa maazallah, darbe olur; iç savaş çıkar(yani bunların olmasını biz sağlarız)" demeye getiriyorlar. Belki, son çare olarak, bunu gerçekten yapmaya kalkarlar da. 'Kapitalist demokrasi' masalından artık vazgeçip, gelişmiş Batı'da da Çin modelini uygulamaya sokarlar. Ne de olsa, sokağa dökülen halkları artık milliyetçilikle uyutmak mümkün görünmüyor. Her ülkede, kafası çalışan herkes, cebine uzanan elin kimin eli olduğunun farkında.

Yunanistan'da bir iç savaş ihtimali iddiası, saçmanın da ötesinde... Kim kimle savaşacak ve silahsız kitleler nasıl savaşır? Darbe ihtimali de aynı derecede saçma. AB üyesi bir ülkenin parasızlıktan tatbikat yapamayan ordusu mu darbe yapacak? Her ordu TSK değil ki, habire darbe planlasın. Ha, "emir yüksek yerden" diye, yine de yapmaya kalkarlarsa da, karşılaşacakları muazzam halk direnişinin, o halkın çocuğu olan askerlerin, silahlarını muvazzaf subaylara yöneltmesine yol açacağını öngörmek zor değil.

Yükselen ırkçılık, derin devletlerin provokatif terör eylemleri ve olası savaşlar kapitalistlerin elinde kalan son kozlar. Paradoksal da olsa, kapitalistlerin hayalindeki distopya, halkların ütopyasına gebe görünüyor.

Ali Baydaş

Rap'in Babası Hayata Veda Etti

2011-05-28T18:07:00.003+03:00

ABD'li şair Gil Scott-Heron 62 yaşında öldü. Scott-Heron günümüz rap müziğinin en önemli kaynağı sayılıyor. 70'li yılların başından ‘The Revolution Will Not be Televised’ en tanınmış şarkısıdır. Gerçi Tahrir'de devrimi canlı yayından izledik ama onun hitap ettiği, devrimi yapacak olanlardı; uzaktan izleyecekler değil.

"Ne aptal bir dünya ki, köle olabilmek için eğitim görmen gerekiyor.”

2011-05-27T22:31:00.001+03:00

Portekiz'de, geçtiğimiz Mart ayında hükümetin düşmesinden iki hafta önce, yirmili yaşlarında dört genç Facebook'tan halkı, emekçilerin iş piyasasındaki güvensiz durumunu protestoya çağırmıştı. Yüz binlerce Portekizli bu çağrıya kulak vererek, sokaklara döküldü. "Kullan-at Neslinin Protestosu" adı verilen gösterilere Lizbon'da üç yüz bin, Porto'da yüz bin kişi katıldı.

Çağrıyı yapan gençler daha sonraki günlerde, Deolinda adlı müzik grubuna bir Facebook sayfası açmaya karar verdiler. Deolinda, ‘Parva que Sou’ (ne aptalım) şarkısıyla, Youtube'da kısa sürede bir fenomen haline gelmişti. Şarkının sözleri, genç bir kadının, hayatının güvensizliğinden yakınışını anlatıyor. Özellikle gençler sadece ödemesiz stajlarda ya da çok kısa süreli, güvencesiz ve düşük ücretli işler bulabiliyor. Ülke tarihinin en iyi eğitim gören nesli olmalarına rağmen, emeklerinin sömürüldüğünü düşünüyorlar. Bu yakınma şarkının sözlerinde açıkça belirtiliyor: "Ne aptal bir dünya ki, köle olabilmek için eğitim görmen gerekiyor.”

Antiemperyalizm Bahane, Milliyetçilik Şahane!

2011-05-27T02:55:00.007+03:00

Odatv’den Ahmet Yıldız geçenlerde yazdığı bir yazıda, tkp’yi göklere çıkarmış ve Lenin’in UKKTH teorisinin tkp tarafından “artık geçersiz olduğu”nun saptandığını belirtmiş. Bunu belirtirken de, “Kürtçülük virüsü”, "ezen ulus-ezilen ulus at gözlüğü” gibi, veciz ifadeler kullanmış. Malûm, odatv çok ‘sosyalist’ olduğu için, bünyesinde türk ocakları dergisi yazarı Müyesser Yıldız gibilerini barındırıyordu. Irkçı Soner Yalçın önderliğinde, tam bir nasyonal sosyalist kumpanyaydı. Peki, tkp’yi beğenen tek faşist odak odatv mi?

Faşist yeniçağ gazetesi yazarı Sebahattin Önkibar, 14.07.2008’deki yazısına “Ben dün tkp'yi alkışladım, iyi mi?” diye başlıyor ve bütün öğrenim hayatı boyunca enerjisinin son zerresine kadar komünizmle mücadele ettiğini anlattıktan sonra, “işte o ben dün, Ankara'da tkp'yi (türkiye komünist partisi) alkışladım. Niçin mi? Bir grup genç “Ülkemizi ABD Emperyalizmine böldürmeyeceğiz” pankartını taşıdıkları ve “Kahrolsun ABD” diye bağırdıkları için”...

“Ben dün de bugün de aynı şeyi yapıyor, yani emperyalizme karşı çıkıyorum. Dün emperyalizmin maskesi kızıldı (SSCB), bugün kara. (ABD) Dün Sovyetlerin sıcak denize inmek için Türkiye'yi bölmek istediğini düşündüm, bugün de Paxamericana'nın enerji havzasını kontrol ve İsrail'i korumak adına Türkiye'yi parçalamak istediğini düşünüyorum. Dolayısı ile bir tutarsızlık yok. Ortaya çıkan ironi ise bendeki değişimden ziyade, genel sol ideoloji ile Türk solundaki değişimlerin eseridir”.

Doğru söze ne denir Sebahattin Bey? Türk solundaki değişim gerçekten de, ironik. Antiemperyalistlik adına, vatanseverlik yapmaya kalkanların düşeceği yer, faşistlerin yanıdır. Marks “İşçilerin vatanı yoktur” mu demiş? Ne önemi var canım! tkp’nin süper teorisyenleri, o görüşü de çürütür.

Bakın, Lenin’in görüşlerinin günümüze uymadığını nasıl da tespit etmişler gelenek dergisi’nin Şubat 2008 sayısında: “Bugünkü durumda yeni devletlerin ortaya çıkışı, eskisi gibi, geç kalmış ulusların bağımsızlaşması değil, tersine sömürgeleşmesi anlamına gelir. (...) Marksistlerin değişen dünya koşulları karşısında sabit tutması gereken temel ilkesi işçi sınıfı çıkarlarıdır... ‘Ulusların kendi kaderini tayin hakkı’ gibi, bir dönem sola kazandıran ancak Sovyetler’in dağılması sonrası anti-emperyalist zeminin kaybedilmesi ile bu karakterini yitiren bir ilkeye körü körüne bağlı kalınamaz! Çağımızda ‘yeni’ devletler, emperyalizmin projelerine yerleşiyorlar, bunun neredeyse istisnası yok".

“UKKTH’nın bir gönüllü birlikte yaşama/zoraki birlikte yaşama denklemine indirgenmesi oldukça yanlıştır. Böyle bir kararın halklar tarafından bağımsız bir şekilde verileceğini düşünmek kadar safça bir düşünce olamaz. Bugün, ezilen ulus milliyetçiliği, emperyalizmin kanatları altındadır...” sosyalistlerce “hiçbir şekilde hoş görülemeyecek bir yapı sergilemektedir.”

Koçum tkp! Yürü be, kim tutar seni? 'Hoş görüyor' veya 'hoş görmüyor' (sanırım tkp Napolyonlarla dolu olmalı)... Lâkin şu gerçeği nedense hiç görmüyor: Bırakalım ezilen ulus milliyetçiliğini bir tarafa, senin ezen ulusun yani sahip çıktığın değerlerin cumhuriyeti ne zaman emperyalizmden bağımsız oldu? Kürtleri “emperyalizmin kucağından kurtarmaya” kalkacağına, dön de kendi kıçına baksana bir, nerde oturuyorsun! O kadar alışmış ki, hissetmiyor bile.

Ulusalcıların, nam-ı diğer ‘sol gösterip sağ vuranlar’ın, sosyalizmin ırzına geçmelerinin nedeni, milliyetçiliklerini gizlemekten başka bir şey değil. Sanki Kürt düşmanı değillermiş de, sanki yerli sermayenin pazarının bekçiliğini yapmaya soyunmamışlar da, emperyalizme karşı işçi sınıfının haklarını koruyorlar. Peki o zaman! Emperyalizmin oyununa düşmeyelim. Ezilen ulus milliyetçiliğini bir kenara bırakalım. Siz de ezen ulus milliyetçiliğini bir kenara bırakabilecek misiniz? Türkiye’nin adı bundan böyle Kürdistan olsun, resmi dili de Kürtçe. Var mısınız? 88 seneden sonra artık kardeş halkımıza sıra gelmemiş midir? Egemen ulus kimliği de eş başkanlık gibi, ‘arada bir’ değişsin madem, değil mi ama!

tkp siyasi büro ve merkez komitesi üyesi, Kemal Okuyan, TC'nin faşizm sevdalısı geçmişinin farkında ki, Cemal Hekimoğlu mahlasıyla yazdığı 'Stalin'i Anlamak' kitabında, “Türkiye dahil birçok ülke Sovyetler Birliğinin artık tamamen yenilmesini ve bu sayede savaşa Nazi saflarında girmeyi bekler” diye yazmış. İşte size kazanımlarını savunduğunuz Cumhuriyet! Sahi, o savaş olsaydı, siz hangi safta yer alacaktınız?

Bugünün tkp, ip ve hkp gibilerine geçmişten gelen bir selamı da unutmayalım. bbp’nin eski lideri Muhsin Yazıcıoğlu, 1990’da Tempo Dergisi’nin yaptığı söyleşide şunları söylemişti: “Milli Marksizm’e saygı duyarız. Türkiye’de milletin mutluluğunu ekonomik güç ve refahta gören, bunun yolunun işçi diktatoryasıyla sosyalizmde, komünizmde olduğunu düşünen insanlar olabilir. Bu tamamen milletinin mutluluğunu ölçü alarak hareket ediyorsa, dışa bağımlılığı yoksa, saygı gösterilir… Milli olan düşünceye saygı duyarız. Tabii, “milliyle Marksizm’i nasıl birleştireceksiniz?” diyeceksiniz (o bile bunun saçmalığının farkında) ama çözüm yolu bulmak isteyen iyi niyetli insanlar vardır. Cezaevlerinde tartıştığımız insanlar olmuştur. Samimiyetle buna inanan insanlar vardır. Hepsini ihanet içinde, aşağılık varlıklar olarak görmek mümkün değildir.”

Bu kadar övgü alsam benim de bir tarafım kalkar ve sizin bir provokatörünüz gibi, gerçek TKP’nin son yöneticilerinden Nabi Yağcı’ya “vatan haini” diye bağırırdım. Nazım’ın Vatan Haini şiirini nerenizle okuduğunuzu merak ediyorum, doğrusu. Ne demiş Cumhuriyeti kuran elitler: “bu memlekete komünizm gelecekse, onu da biz getiririz”. Anlaşılan, komünizm getirmek yerine, ulus devleti savunmanın bir aracı olarak, sahte bir komünizmi tedavüle sokmuşlar.

Ha, bu arada, filmde olduğu gibi devrim yapıp, işçi sınıfına müjde vermeye filan kalkmayın sakın! O işçi sınıfı, sizin onları koyun sürüsü olarak gördüğünüzü biliyor. Sizi Anıtkabir’e kadar kovalarlar sonra…

Kandan Oy Devşirmek

2011-05-22T05:54:00.003+03:00

Geçtiğimiz Salı günü BDP eski Genel Başkanı ve Hakkâri bağımsız milletvekili adayı Selahattin Demirtaş, PKK'li Abdulkadir Ay'ın cenazesinde hükümeti ve Başbakan Erdoğan'ı eleştirerek, "Bunlar, 'Ne kadar çok PKK'li öldürürsem o kadar çok oy alırım" hesabı yapıyor. Kim ki, kan üzerinden oy hesabı yapıyorsa Allah onun bin defa belasını versin" dedi.

Böyle bir hesap gerçekten var olabilir mi? Kan dökmek, oy getirebilir mi? Geçmişten örnekler, bunun mümkün olduğunu gösteriyor. 2008 sonunda İsrail Gazze’ye ‘Dökme Kurşun Operasyonu’ adı altında bomba yağdırırken, İsrail’de seçimlere az bir zaman kalmıştı. Muhalif yazar ve barış eylemcisi Uri Avnery sitesinde şunları yazdı: “Anketlere göre, (Ehud) Barak’ın tahmini seçim sonuçları son 48 saatte 5 koltuk arttı. Bu artış, her koltuk için yaklaşık 80 Filistinli ölü ediyor (yazının yazıldığı 2 Ocak 2009 itibariyle).

Bu olgu, sadece politikacıların zalimliğini ve hırsını değil, o toplumların da ne denli nefrete ve korkuya açık hale getirildiklerini, birkaç provokasyon sonucunda barış ve demokrasi idealinden vazgeçebildiklerini gösteriyor.

Kürtlerin büyük çoğunluğu ile Batı’daki demokrat ve sosyalistler artık hükümetin bu konuda samimi adımlar atacağına inanmıyor. Kürt halkına karşı girişilebilecek topyekûn bir saldırı ihtimali ufukta belirirken, bize düşen görev, birlikte, diri ve uyanık olmak, gerektiğinde her yeri Tahrir Meydanı yapmak olmalı. Bu sadece halkların kardeşliği için değil, Türkiye’de demokrasiyi korumak ve savaş ağalarının oyunlarını bozmak için de elzem görünüyor.
Artık Kürt sorunu kalmadığını savunan bir hükümetin yapacağı yeni anayasanın demokratik bir Türkiye beklentisini karşılamaktan uzak olacağını tahmin etmek zor değil. Hükümetin TSK ile silah alımlarının denetlenmemesi konusunda anlaşması tek kelimeyle mide bulandırıcı. Bu hükümetin içinde, Kürt sorununu da Ermeni sorunu gibi ele almaya hevesli olanlar olduğunu da görmek mümkün ama bu, Türkiye Cumhuriyeti’nin intiharı olacaktır.

Emperyalizmin Libya’dan itibaren, Arap devrimlerinin etkisini manipülâsyonlarla sönümlendirerek, Ortadoğu’yu kontrol altında tutmaya çalıştığı, Batı’ya ve İsrail’e muhalif rejimlerde halk ayaklanmalarını desteklediği görülüyor. Öcalan’ın dediği gibi Türkiye, Batı’ya bu politikada destek olma karşılığında, Kürt sorununu istediği gibi ele alma kozu elde etmiş olabilir mi? Sanmıyorum, zira sözde “komşularla sıfır sorun” ve aktif dış politika, arabulucu vs. görünümüne karşın, Irak ve Afganistan’ın işgalinden, Libya’nın bombalanmasına kadar Türkiye zaten hep Batı’nın güdümünde ve hizmetinde olageldi. İran, Suriye, Filistin, Sudan konularında ‘aykırı’ sesler çıkardı ama bunların kalıcı bir sonucu olmadı. Irak’ın işgalinden önce Batı, TSK’nın Kuzey Irak’a müdahalelerine de ses çıkarmıyordu. Türkiye’ye Kürtlere karşı savaşında açık çek verilmiş gibiydi. İsmail Beşikçi de, AİHM’nin faili meçhul cinayetler nedeniyle TC aleyhine dava açmayı hiçbir zaman kabul etmediğini hatırlatıyor. Kısaca, böyle bir anlaşmaya gerek yok.

Kamuoyundaki genel kanının aksine, Batı Kürtlerin özgürlük hareketini desteklemiyor. Ortadoğu’da bağımsız ve antiemperyalist bir Filistin istemedikleri gibi, özerk ya da bağımsız bir Kürdistan da istemiyorlar. Tabii Batı derken, savaş lordlarının ve kapitalistlerin egemenliğinden söz ediyorum. Demokrasi ve barış yanlısı sesler her zaman çıkacaktır ama bunların devletlerin nihai politikalarını belirlemede etkileri çok sınırlı.

Bir tarafta Sünni – Şii dünyaları arasında bir soğuk ya da sıcak savaş çıkarma uğraşındaki Batı, öte yanda tamamlanmayı bekleyen Arap devrimleri ile dünya tarihinin çok kritik dönemlerinden birine girdiğimize inanıyorum.

Mekânı cehennem olsun!

2011-05-22T01:18:00.010+03:00

Amerikan Edebiyatının "Ağır" Yazarı William Burroughs "Junkie"Leri Öksüz Bıraktı

Uyuşturucu ve seks için yaşayan bir edebiyat klanının en "ağır" üyesiydi William S. Burroughs. Jack Kerouac, Allen Ginsberg gibi mümtaz şahsiyetlerle eşcinsel seksin ve uyuşturucunun her versiyonunu deneyip deneyimlerini yazdı. Klanı 1950'lerde Beat kuşağına adını vermişti. 40 yıl sonra yönetmen David Cronenberg otobiyografik romanı "Naked Lunch"ı filmleştirince Burroughs yeniden günışığına çıktı. "X" kuşağının gözdesi oldu. Kurt Cobain onun konuşmaları üzerine şarkı yazdı, rap'çilerle konser verdi ve en son U2'nun klibinde rol aldı. Hızlı yaşadı, "geç" öldü.

1943'te Amerikan edebiyat ve felsefe tarihinin kaderini değiştirecek üç genç; William Seward Burroughs, Allen Ginsberg ve Jack Kerouac farklı yollardan New York'a geldiler. Ginsberg sendika avukatı olmak için Colombia Üniversitesi'ne kaydoldu. Burroughs ailesinin zenginliğinden bunalıp New York'a yerleşti. Lucien Carr ise başarısız bir intihar girişiminden sonra hayatını değiştirmeye karar verip evini terketti. Ginsberg'le okul arkadaşı oldu. Onu Burroughs ve Kerouac'la tanıştırdı. Böylece tarihte eşi görülmemiş bir "kanka grubu," aynı zamanda Beat kuşağının ilk nüvesi oluştu.

Klan anarşist ruhlu "zevk adamları"ndan oluşuyordu. Çevrelerine aldırmadan bildiklerini okuyorlardı. İçlerinden "junkie" lakaplı Herbert Huncke, bir şiirinde kayıp ya da yenilmiş anlamında "bizler aslında birer Beat'iz" deyince adları "Beat"ler olarak kaldı. Gazeteci Herb Caen bir yazısında onlardan "Beatnik"ler diye bahsettiğinde ise bu niteleme bir kuşağa isim oluverdi. Hiçbir şeyi umursamayan klan üyeleri bu ismin aşağılama koktuğunu sezdikleri halde tepki göstermedi.

Rock yıldızlarıyla dayanışma faaliyetleri, filmleştirilen "Naked Lunch" ve bir eroinmanın anatomisi niteliğindeki "Junkie" adlı kitaplarıyla Beat klanının en popüler üyesi Burroughs'tu. Hızlı yaşayıp hayata erken veda eden diğer üyelerin aksine, o şaşırtacak kadar uzun yaşadı. Ve biraz da bu sayede hepsinden popüler oldu.

Aslında onu hayatı boyunca, hem fiziksel hem de ruhsal anlamda tek vücut halinde yaşadığı diğer Beat'lerden ayırmak imkânsız. Çünkü yalnız Amerika'yı değil tüm dünyayı etkileyen Beat hareketi bir sanat ya da felsefe akımı olmanın ötesinde düpedüz bir yaşam biçimiydi. Bu yüzden William S. Burroughs'u "anlamak," aslında Beat kuşağını tanımaktan geçiyor...

Seks, Uyuşturucu ve Bizim Çocuklar

Öykümüz 1944'te, Burroughs'un kız arkadaşı Joan Vollmer'ın New York'taki evinde başlıyor. O yıl, klaniçi ilişkilerini iyice ilerleten Ginsberg, Burroughs, Carr, Kerouac ve kız arkadaşı Eddie Parker aynı evde huzur içinde bir komün hayatı yaşıyordu. Ama Lucien Carr, kafası iyi olduğu bir anda kendisine asılan eşcinsel David Kammerer'i öldürünce bu huzur ortamı dağılıverdi. Lucien'le birlikte, suç aletini saklamasına yardım eden Burroughs ve Kerouac da mahkûm edildi. Burroughs, ailesinin ödediği kefaletle kurtuldu. Kerouac ise hiç istemediği halde kefaletini ödetmek için kız arkadaşı Eddie Parker'la evlenmek zorunda kaldı. Carr bile, nefsi müdafaadan iki yıl hapis yatıp çıktı.

Yaşananlar, klanın kısa bir süre için de olsa dağılmasına yetti. "Güzel güzel" hapını alıp, kitaplarını yazan Burroughs bunalıma girdi ve Beat kuşağının isim babası Herbert Huncke vasıtasıyla eroine başladı. Tehlikeli gidişi farkedince, eroini bırakmayı denedi. Dost çevresinden uzaklaşıp, Joan'la Teksas'a gitti. Bir süre normal insanlar gibi yaşamayı denediler. Çocukları oldu. Sebze yetiştirerek hayatlarını kazandılar. Ama huzuru bulamadılar. Çünkü Huncke da peşlerinden Teksas'a gelmişti. Hayatları yine değişti, sebzeleri söküp marihuana ekmeye başladılar. Hasat vakti para kazanmak için New York'a döndüler. Ama ürünleri kötü çıktı, ellerinde kaldı...

Bu başarısızlıktan sonra Burroughs, Huncke'la yolunu ayırdı ve Meksika'ya yerleşti. Burroughs'un klandaki yerini, 1950'de Beat şairi, ressamı ve yayımcısı sıfatıyla ünlenecek Lawrence Ferlinghetti aldı. Ne hikmetse, tam da ünlü bir yayıncının gruba katıldığı yıl Burroughs Meksika'da ilk büyük eseri "Junkie"yi yazmaya başladı. Bir yılda biten "Junkie," Burroughs'la Huncke'ın öyküsüydü. Yayımlandığında uyuşturucu bağımlılarının el kitabı olacaktı. Üstad kitabında bağımlılıkla nasıl yaşanacağını anlatıyordu.

Hemen ardından "Queer"i yazmaya başladı. Normal Amerikalılar'ın "tuhaf" anlamında kullandığı bu sözcüğün sokak argosundaki anlamı "ibne"ydi. Burroughs, Joan ve diğer sevgilisi Lewis Marker'la "Yage" adlı halüsinatif bitkiyi bulmak için Ekvator yollarına düştüğü günlerde başlamıştı bu kitaba. Deneyimlerini, gözlemlerini anlatıyordu. O günlerde hayatının en acı tecrübesini de yaşadı. Ateşli silahlara düşkün olan Burroughs, Meksika'ya dönüşte uğradıkları bir otelde Giyom Tell'cilik oynamaya kalktı. Oynadı da! Joan'ın başının üstüne bir bardak koydu, ama kurşun kadının tam alnına saplandı.

"Uçuş" anındaki ölümcül hatası hakkında birçok spekülasyon yapıldı. Eşcinsel aşığı Lewis'le birlikte olmak için sevgilisi Joan'ı öldürdüğü söylendi. Kimileri cinayeti romana malzeme çıkarma çabası olarak yorumladı. Aslında Joan, herkesin sandığı gibi Burroughs'un karısı değil yalnızca sevgilisiydi. Yazarın asıl karısı Yahudi kökenli bir Alman olan Ilse Klapper'di. Burroughs, Naziler'den kaçıp Amerika'ya gelen Ilse'nin bu ülkede kalmasını sağlamak için evlenmişti onunla. Birkaç yıl sonra dostça ayrılmışlar, oğulları yazar William Burroughs III de, babasından çok daha önce 1981 yılında ölmüştü.

Yeni deneyimler

Burroughs'un Joan'ı gerçekten öldürmek isteyip istemediği hâlâ meçhul... Ama ünlü yazar bu olaydan, başarılı bir avukat ve işlemeyen Meksika adalet mekanizması sayesinde kolayca yakayı sıyırdı. Yıllar sonra yayımlanan ünlü otobiyografik eseri "Naked Lunch"ın önsözünde, "Joan'ın ölümü beni kafama göre yazmaya yönlendirdi. O olaydan önce yazar olamayacağıma inanıyordum" diyordu.

William Burroughs kafasını meşgul eden dünyevi şeylerden kurtulur kurtulmaz Meksika'yı terketti ve tekrar "Yage" adlı meskalin benzeri bitkinin peşine düştü. Aradığını ikinci Güney Amerika gezisinde buldu. O rehavetle New York'a döndü ve rüyasında gördüğü Ginsberg'e aşık oldu. Beklediği karşılığı alamayınca üzüntüsünden önce Venedik'e sonra da Fas'ta Tanca'ya yerleşti.

"Naked Lunch" 1957'de Tanca'da tamamlandı. Burroughs, ünlü kitabını bitirir bitirmez Ginsberg ve Kerouac'ı evine davet etti. Kitabın el yazmalarını birlikte daktiloya çektiler. Hem de bölümleri bir sıraya bile koymadan... Böylece ortaya, yıllardır kimsenin içindekilerden hangisinin "trip," hangisinin "gerçek" olduğunu çözemediği acayip ama bir o kadar da ilgi çekici kitap çıktı. Burroughs, ünlü kitabını Jack Kerouac'a "Geçmişimdeki pislikleri anlatan apokaliptik, absürd ve pornografik bir komedi" olarak tanımlıyordu. Burroughs bu kitabı bitirdikten sonra kendini iyiden iyiye uyuşturucuya verdi. Uzun yıllar Tanca'da yaşadı. Bir yandan günde 15 methadone iğnesi vururken (30 doz morfine eşit), bir yandan da yeni keşfettiği Yage ve GOM (God's Only Medicine) adlı bitkileri deniyordu. Kısa bir süre sonra bundan da sıkılıp, Paris'e gitti ve adı sonradan "Beat Hotel"e çevrilen otele yerleşti.

İnsan düşmanı ve sadomazoşist

Burroughs'un hayatında edebiyat, seks ve uyuşturucu hep vardı. Ama 60'lı yılların sonlarına doğru tüm Beat'ler gibi o da yorgun düştü. Kendine huzurlu bir hayat kurdu ve o günden bugüne sayısız eser ortaya koydu.

Onu bir bilimkurgu yazarı ya da macera romancısı olarak tanımlamak hiç de yanlış olmaz. Zaten kendisinin de en beğendiği eserleri, "rutinlerim" diye adlandırdığı "Spare Ass Any" ve "Lobotomy Kid" gibi kısa bilimkurgu öyküleriydi. Eserlerindeki favori hedefleri pis politikacılar, yağlı işadamları, uyuşturucu bağımlıları, dedektifler ve siyahlardan nefret eden beyaz Güneyliler oldu. Kahramanları ise çoğunlukla başka gezegenlerden gelen yaratıklar, seks köleleri ya da aniden canavarlaşan sıradan insanlardı. Edebiyatçılar onu her zaman Marquis De Sade ile Jonathan Swift arasında bir yerde tuttular. "Naked Lunch"da, "Cities of Red Night"da, "Dead Fingers of Talk"da hep sadomasoşizmle misantropizm (insanlardan nefret etme) arasında gidip geldi. Yalnızca, bilinçaltımızda varolabilecek insanları, yerleri ve durumları ortaya çıkarıp, bizi rahatsız etti.

"Interzone"da komünizmin ve kapitalizmin en kötü taraflarını alıp, bunlarla acımasızca dalga geçerek hayali bir ülke kurdu. Birçok uyuşturucu bağımlısı onun kitaplarını okuyup onun kılavuzluğunda kendine yol aramayı tercih ederken, büyük bir çoğunluğu da kendini görmekten korkup, onu okumayı reddetti. Ama o yalnızca deneyimlerini aktarmak için yazmıyordu. Edebi ve akıcı bir dil kullanması onu diğer Beat kuşağı edebiyatçılarından ayıran en önemli özelliğiydi.

En popüler Beat

Beat kuşağının devri çoktan kapandı ama 20. yüzyılın kaybolmaktan korkan gençleri hâlâ onları okuyor. Caz dinleyen Beat'lerin döneminin kapanmasının hemen ardından doğan rock'n roll gençliğinin kahramanları Beatles bile, Burroughs'a hayrandı. İnanmayanlara grubun "Sgt. Peppers Lonely Hearts' Club Band" albümünün kapağını görmelerini öneririz. 30 yıl sonra, 1992'de Beat'lerden pek de farklı yaşamayan -ve de farklı ölmeyen- Kurt Cobain, Burroughs'un konuşmaları üzerine müzik yaparak, "The Price They Called Him" adlı bir albüm kaydetti. Amerikalı ünlü yazar Norman Mailer da bir Burroughs hayranıydı. "Dehanın hükmettiği belki de tek Amerikalı yazar o" diye tanımlıyordu ünlü Beat'i.

Steely Dan gibi efsane bir müzik grubu ve "heavy metal" gibi favori bir rock akımı onun yazdığı kitaplardan aldı adını. Burroughs, ölümünden birkaç gün önce U2'nun son klibi "Last Night on Earth"te oynamıştı. Kendi adına yaptığı son sanat etkinliği ise, bir komik operanın senaryosunu yazmak oldu.

Burroughs yaşarken okunduğundan daha çok konuşuldu. Biyografisini yazan Ted Morgan kitabın adını "Literary Outlaw - Edebi Kanunsuz" koymuştu. Onu tanımlayabilecek daha güzel sözcüklerin varolduğunu sanmıyoruz. O belki de dünya edebiyatının gelmiş geçmiş en kanunsuz edebiyatçısıydı.

83 yaşında Kansas'ta kalp krizinden öldüğünde, arkasında kendisine hayran bir "X" kuşağı bıraktığının bilincindeydi...

Mefaret Aktaş (Aktüel) 1997

ayrıca bkz:

Edebiyatın yasaklı çocukları, Beatler

Burroughs'un "Yumuşak Makine"sine soruşturma

Haddini Bilmeme Sorunu

2011-05-22T00:27:00.007+03:00

Bu ülkede zihniyetle ilgili bazı sorunlar gittikçe daha rahatsız edici oluyor. Son zamanlarda karşımıza çıkan örneklerden bir demet:

Başbakanlık Küçükleri Muzır Neşriyattan Koruma Kurulunun, yazarın "Yumuşak Makine" adlı eseri hakkındaki raporu, ancak bu kurulun ne denli haddini bilmez, cahillerden oluştuğunu kanıtlar nitelikte: “Konu bütünlüğü”, “anlatım bütünlüğüne riayet”, “tarihi mitolojik unsurların yaşam tarzlarından örnekler vererek kişisel ve objektif olmayan gerçek dışı yorumlarda bulunmak” ve “argo ve amiyane tabirlerle kopuk anlatım tarzının benimsenmesi” Sanki lise öğrencisinin ödevine not veriyorlar. Burroughs’u eleştirmek size mi kaldı!..

BTK’nın internete sansür gelmiyor açıklamasına karşı Alternatif Bilişim Derneği şu açıklamayı yaptı: “ Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu’nun (BTK) internet ortamının altyapı düzenleyici kurumu olduğu bilinmelidir. Dolayısıyla, internet ortamını ‘sözde güvenli’ kullanım adı altında ‘filtrelemeye’ hukuken ne yetkilidir ne de görevlidir”. Efendim, engellenen sitelerden çoğu "aşırı müstehcenlik" içeriyormuş. Bunun ne kadarı aşırı; sana mı soracağız? Sen kimsin de benim adıma karar veriyorsun, be adam! Richard Dawkins'in sitesi engellenirken, kimse kalkıp, "sansür yok" demesin. Daha düne kadar bloglarımız kapalıydı.

Düzce’de Mas-Daf Pompa AŞ’de çalışan 120 işçinin, DİSK’e bağlı Birleşik Metal-İş Sendikası’na üye oldukları gerekçesiyle işten atılmalarından sonra, Düzce Müftülüğü’nün nisan ayının son cuma günü tüm camilerde okuttuğu hutbedeki “işi gereğinden fazla yavaşlatmak ve işyerine zarar vermek, kârı ve kârlılığı azaltıcı davranışlarda bulunmak çalışanı ağır dini mesuliyet altına sokar” denildi. Dinimiz kapitalizm olmuş da, haberimiz yokmuş, ey ahali!

Her gün karşılaştığımız diğer örnekleri saymaya gerek yok. Yasaya, ahlâka veya vicdana aykırı davranan askeri, polisi, memuru, siyasetçiyi maalesef kanıksadık...

Buraya kadar, “işte, şeriat geliyor” gibi bir kanı edindiyseniz, had bilmeme sorununun hükümet ile sınırlı olmadığını hatırlatmak isterim:

Genelkurmay Başkanı Işık Koşaner: “Kurtuluş Savaşı saptırılıp, alternatif tarih yazıldığını esefle görüyoruz” demiş. Önceki Genelkurmay Başkanı da kafayı post modernizmle bozmuştu, hatırlarsanız. Bıraksak, toplum olarak hangi felsefi akımı benimseyeceğimize, tarihi kimden öğreneceğimize de onlar karar verecek.

Tabii, darbe yapmaya kalkanların yanında, bunların lafı olmaz; o da ayrı…

Kısaca, hangi görüşten olursa olsun, birileri bu topluma biçim vermeye pek meraklı. Omzuna bir rütbe takan, herhangi bir memuriyet etiketini bir şekilde edinen, kendisini milletin çobanı sanmaya başlıyor. İsterseniz Napolyon bile olursunuz ama Bakırköy Akıl Hastanesi’nden çıkmayın, lütfen!

Game Over!

2011-01-31T21:19:00.012+02:00

Tunus, Yemen, Cezayir ve Ürdün'den sonra Mısır'da da halk ayaklandı. Emperyalizmin işbirlikçisi, Arap diktatörleri ile İsrail korku içinde. Yemen'de de eylemlere öncülük eden başörtülü feminist kadın gazeteci gözaltında. Birisi emperyalistlerin satranç tahtasına tekme atmış gibi; yeni bir dünyanın eşiğindeymişiz gibi bir hava var. Teşekkürler WikiLeaks, sosyal medya dayanışması, teşekkürler Tawakul Karman gibi başörtülü devrimciler ve Bouazizi gibi kendini yakan Arap kardeşlerim!

Müslümanı, Hıristiyanı, sosyalisti, sıradan insanı dayanışma içinde emperyalist uşağı diktatörlüğe karşı başkaldırmışken, Arap/İslam düşmalığının gözünü kör ettiği, sözde anti emperyalistlerimiz, "onlar devrim yapamaz, üç beş çapulcu, bunun arkasında kesin Soros vardır" gibi zavallı yorumlarıyla, kafalarının içindeki ulusalcı tımarhaneden zırvalar saçıyor. Devrim mi, değil mi gibi kavramsal tartışmalar bir yana, siz kimden yanasınız? Ekmek ve özgürlük isteyen bu halk hareketlerinden nerdeyse, İsrail kadar korkuyorsunuz yahu!

Demokrasiden Batı'nın anladığı, emperyalizme karşı bir iktidar seçildiğinde, ona terörist yaftası yapıştırmak. örn: Hamas. Hamas çok demokrasiyi içine sindirmiş bir hareket olmayabilir ama İsrail saldırılarına karşı yaptığı eylemleri terörizm olarak nitelemek, arsızlıktan başka bir şey değil. Mısır'daki ayaklanmada Müslüman Kardeşlerin belirleyici bir rolü yok. Tam tersine, ekmek ve özgürlük isteyen sıradan insanların bir patlaması bu; baskıyla korkutulanların "yeter ulan, n'olacaksa olsun!" diyecek hale gelmesi... Müslüman halkları küçümseyen bizim kemalistlere de bundan iyi kapak olamazdı. Siz hala "ABD emperyalizmine hayır! Tam bağımsız Türkiye" diye bir tarafınızı yırtıp, öte yandan da, ABD'nin TC karakolu olan TSK'yı anti emperyalist bir odak olarak gördüğünüz rüyada uyurken, 'dinle uyutulmuş', 'göbeğini kaşıyan' Araplar çatır çatır devrim yapıyor. Bakalım, Arap düşmanı Özdemir İnce ne diyecek? Banu Avar, bu ayaklanmaların arkasında Soros'un olduğunu tesbit etmiş bile. Herhalde Zaytung'dan okumuştur onu da.

Mısır Devrimi

2011-01-29T20:28:00.001+02:00

Kapitalizmin Gerçekliği

2011-01-27T05:22:00.016+02:00

Petrol şirketleri Nijerya'da günde 180 milyon $ kazanırken, yoksul yöre halkına cehenneme çevirdikleri bir doğa ve arpaladıkları diktatörlüğün gazabını bırakıyorlar.

‘Cennetini Geri İsteyen’ Çevreci Yazarı Asan Diktanın İşbirlikçisi Shell

Nijerya’da 1995’te çevreci yazar Ken Saro-Wiwa’nın idam edilmesinde, Nijerya askeri rejimiyle işbirliğiyle suçlanan İngiliz-Hollanda petrol şirketi Shell, New York’ta görülen davada, eski askeri rejimin kurbanlarından oluşan davacılara 15,5 milyon dolar tazminat ödemeyi kabul etti.

Şiddet karşıtı olan Ogoni Halkının Yaşamını Sürdürmesi Hareketi (Mosop) adlı çok popüler halk hareketinin kurucusu Saro-Wiwa, Shell’in ülkenin güneyindeki faaliyetlerini durdurmayı başarmıştı. Nijeryalı yazar ve eylemci, petrol şirketini çevreyi kirletmek ve gelirlerini yerli halkla paylaşmadan Nijer Deltası’nda askeri rejimin varlığını teşvik etmekle suçluyordu.

“Shell Hollanda Hükümetinin Dış Politikasında Büyük Bir Etkiye Sahip”*

Hollandalı bir yüksek bürokrat ABD elçiliği ile Shell adına, İran’a karşı yaptırımlar konusunda görüştü. Dışişleri Bakanlığının bu çalışanı 2006’dan 2008’e kadar, ‘hükümetle ilişkiler bölümü’nde çalışmak üzere, petrol devi Shell’e transfer edilmişti. Bu Dışişleri memuru, yeniden Bakanlıktaki görevine döndüğünde de, ABD elçiliği’ne Shell’in sözcülüğünü yapmayı sürdürdü. WikiLeaks’in yayınladığı, La Hey’deki ABD elçiliğinin yazışmalarında, “Shell Hollanda’nın dış politikasında büyük bir etkiye sahip” deniyor. Sözü edilen memurun adı, belgede belirtilmiyor.

Diplomatik yazışmalardan, hükümet ile Shell’in birlikte hareket ettikleri izlenimi ediniliyor. Bu yüksek bürokratın ABD diplomatlarıyla, hem Shell’de hem de tekrar Dışişlerinde çalıştığı dönemlerde yaptığı en az üç görüşmede, Shell’in yatırım politikaları, olası itibar kaybı ve İran’daki çalışmaların, hassas politik durum nedeniyle, kısa vadede genişletilmemesi kararı hakkında görüş bildirdi. Uzun vadedeyse, şirketin bu konuda söz sahibi olmak istediğini bildirdi. Bürokrat bu görüşmelerde Hollanda Dışişlerinin, ABD’nin yeni yaptırımları hakkındaki tutumunu da açıkladı.

Shell ve Dışişleri bakanlığı yaptıkları açıklamalarla, söz konusu bürokratın çalışmalarının Hükümetle, şirket arasında bir çıkar birlikteliği anlamına gelmediğini savundular.

Shell Hollanda’nın en kâr getiren şirketi ve dünyanın en büyük çokuluslu şirketlerinden biri. Elçilik 2009’daki bir yazışmada, Shell’in hükümet üzerinde “gücüne orantılı bir etkiye sahip” olduğunu belirtiyor. Dışişleri bürokratının Shell’e transferi, bu görüşün kanıtı olarak sunuluyor. Elçilik son yıllarda Shell hakkında yüze yakın diplomatik mesaj gönderdi. Bunlarda, Rusya ile olan çatışmaya da değiniliyor. Zamanın yönetim kurulu başkanı Jeroen van der Veer, Rus iş ortaklarını “mafyavari uygulamalar”dan sorumlu olmakla suçlamış.

*Bu yazının başlıca kaynağı, 2 Ekim 2009 tarihli 228136 numaralı diplomatik yazışmadır.

Petrol Devi Shell Bürokrasiye Sızmış
WikiLeaks'in çıkınından dökülenler arasında Nijerya'yı ilgilendiren bir başka belge daha var. Bu kez hikâye, bir petrol devinin bir devletin içine sızması. Taraflardan biri petrol zengini Nijerya devleti, diğeri de petrol devi Shell. Belgeye göre, Amerikan elçisiyle sohbet eden Shell yöneticisi, her bakanlığa bir adam yerleştirdiklerini söylüyor; "Bu sayede bakanlıkların hepsinde neler olduğundan önceden haberimiz oluyor" diyor. Nijerya hükümetinin ise bu sızmadan haberi yok.

Belgeleri yayınlayan The Guardian'a göre, diplomatik yazışmalarda, Shell'in Nijerya faaliyetleriyle ilgili daha da çarpıcı bir iddia var. Hollanda-İngiliz ortaklığı, Amerikan hükümetiyle istihbarat paylaştığı ortaya konuluyor. Şirket yöneticisi, Amerikalılara, Nijerya'da petrol devlerini tehdit eden militanlara destek olduğu sanılan iki yerel siyasetçinin adını veriyor.

belgesel: 'Siyah Altın'ın Laneti'

Amnesty'nin Raporu

Open publication - Free publishing - More shell

Arap Halkları Demokrasi İçin Ayakta

2011-01-25T23:05:00.003+02:00

Tunus, Yemen, Cezayir ve Ürdün'den sonra Mısır'da da halk ayaklandı. Emperyalizmin işbirlikçisi, Arap diktatörleri korku içinde. Sudan'da ayaklanma çağrısı yapan muhalefet lideri tutuklandı. Yemen'de de eylemlere öncülük eden başörtülü feminist kadın gazeteci gözaltında. Birisi satranç tahtasına tekme atmış gibi; yeni bir dünyanın eşiğindeymişiz gibi bir hava var. Teşekkürler WikiLeaks :)

Tekneyle Gelen Arkadaşlar

2011-01-19T22:40:00.014+02:00

Geçtiğimiz 17 Ocak günü yaklaşık 250 kaçak göçmeni taşıyan "Hasan Reis" adlı bir Türk teknesi Yunanistan'ın Korfu adası açıklarında battı. Bu kim bilir kaçıncı göçmen felaketiydi. Çoğu Afgan olan 22 kaçak göçmen kayboldu. Yaklaşık olarak aynı tarihlerde Okan Bayülgen tv.de siyahi bir futbolcu için, "bu ne ya! Tekneyle gelen arkadaşlardan mı bu?" esprisini yapıyordu.

Bu arada, Yunanistan'ın Türkiye sınırına duvar örme kararının ardından, Bulgaristan da, şap hastası hayvaların sınırı geçmesi gerekçesiyle, sınıra tel örgü çekeceğini duyurdu. Batı, savaş ve istikrarsızlık ihraç ederek ve kaynaklarını sömürerek yaşanmaz hale getirdiği ülkelerdeki insanların, kendi ülkelerine gelmesine karşı utanç duvarlarını çözüm olarak görüyor. Dünyanın kalanına serfler, kendilerine de derebeyliği gözüyle baktıkları bir distopyaya doğru insanlığı sürüklüyorlar.

Sınırı geçebilenler, iltica başvuruları sonuçlanıncaya kadar insalıkdışı koşullarda, mahkûm gibi tutuluyorlar. Başvuruları kabul edilse bile, her tür ırkçı ayrımcılığa maruz kalıyorlar. Özellikle Türkiye ve Yunanistan'daki göçmenlerin durumu içler acısı. Fransa ise, pogrom benzeri bir biçimde Roman göçmenleri zorla sınır dışı ederek, Avrupa Demokrasi madalyonunun diğer yüzünü gösterdi.

B.M. İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'nin 13. ve 14. maddeleri, herkesin seyahat ve sığınma hakları olduğunu belirtmesine rağmen, ülkelerindeki baskı veya yoksulluktan kurtulmak isteyenlerin çoğu, engellemeler nedeniyle kaçak yollarla göç etmeye çalışırken hayatını kaybediyor ya da tüm maddi varlıklarını göçmen mafyasına kaptırıyorlar.

Bu fotoğrafta, İspanya sahillerinden birinde güneşlenenlerle, karaya çıkmış perişan bir Afrikalı göçmenin oluşturduğu tezat fazla söze yer bırakmıyor. Dünyada yaklaşık 200 milyon göçmen ve 14.2 milyon ilticacı var.

http://www.amnesty.org/en/refugees-and-migrants

http://www.amnesty.org.tr/ai/multeci-haklari

Yunanistan'da 300 göçmen açlık grevine başlıyor

4 Yıldır Hrant Yok, Adalet Yok...

2011-01-17T03:18:00.000+02:00

Samanyolu'ndan Atom Çekirdeğine Yolculuk

2011-01-16T04:35:00.005+02:00

2011 Sellerle Başladı

2011-01-13T01:59:00.004+02:00

NASA, Queensland'de (Avustralya) geçen hafta gerçekleşen sel felaketinin uydu fotoğraflarını yayınladı.

Son haftalarda hemen her kıtada sel felaketleri ölümlere ve maddi kayıplara yol açtı. Almanya, Hollanda, Avustralya (Rockhampton ve Brisbane) ve Endonzeya'dan sonra şimdi de Brezilya'nın bazı bölgeleri sular altında kaldı.

Renkli Fotoğrafın Öncülerinden Gorskii'nin Objektifinden 100 Yıl Önce Rusya

2011-01-13T01:46:00.003+02:00

Rus çarının özel fotoğrafçısı Sergei Mikhailovich Prokudin-Gorskii (1863-1944) 1909 ve 1910 yıllarında, daha renkli fotoğraf tekniği tam olarak geliştirilmeden önce, Devrim öncesi Rusya'dan gözlemlerini renkli olarak fotoğrafladı. Renkli fotoğraf çekimi için kullanılan ilk kamera türlerinden biri, multiple back (çoklu film yuvası) denen ve Alman fotokimya profesörü Adolf Miethe tarafından geliştirilen yüksek kaliteli kameraydı. Bermphol adlı firma 1903'de bu kamerayı ticari olarak satışa sundu. Miethe'nin öğrencisi olan Prokudin-Gorskii'nin, şimdi çok beğenilen, 1917 Devrimi öncesi Rusya'dan yaptığı renkli gözlemleri muhtemelen Miethe-Bermphol kamerasıyla yapılmıştı.

Bu kamera her seferinde bir görüntü çekiyordu fakat filtre ve film plakaları için kayan bir tutucusu vardı. Gorskii objeyi kıpırdatmadan arka arkaya 3 defa mavi, kırmızı ve yeşil filtrelerle çektiği resimleri özel banyolarda yıkadı ve tek renkli çıkan bu şeffaf filmleri üstüste koyarak renkli saydamlar elde etti. Bunlar günümüzde renkli fotoğraf kağıdına basılabiliyor. O zamansa, ancak projektörle görülebiliyordu.

Odesa'nın Sokak Çocukları

2011-01-13T01:27:00.001+02:00

TEK VÜCUT

2011-01-02T01:37:00.003+02:00

tsk, akp, chp, mhp vb.leri, demokrasiye karşı TEK VÜCUT!

Free Your Mind!

2010-12-31T03:55:00.002+02:00

Havana sokaklarında, yağmur altında dans eden bu çocuğun özgür ruhunun, hepimize ilham vermesi dileğiyle, yeni yılınızı kutlarım!

AKP'nin Sorunları Çözmeme Politikası

2010-12-29T05:14:00.008+02:00

avukat bir babanın oğlu hukuk fakültesinden mezun olur ve avukat olarak ilk davasını alır. bir süre sonra babasına gidip, gururla "baba, hani şu senin 10 senedir çözemediğin dava vardı ya, onu ben aldım ve ilk celsede hallettim". baba yüzünü ekşitir ve der ki, "iyi halt ettin! 10 senedir biz o davadan ekmek yiyiyorduk..." işte bu yaklaşım yüzünden AKP ne Kürt sorununu ne başörtüsü sorununu ne de başka temel düğümleri çözemez. çözme umudu verir ve bir iki adım atar ama çözemez. diğerleriyse, bu sorunları çözmeyi düşünmezler bile.

başbakan diyor ki, bu ülkenin resmi dili Türkçe'dir. madem öyle, bunu savunduğumdan değil ama, ezan da Türkçe okunsun... Kürtçe konuşmak, şarkı söylemek, Kürtçe diyanet kanalı TRT Şeş serbest ama Kürt çocukları okula gittiğinde hala, yabancı bir dil olan resmi dili öğrenmek ve eğitimini o dilde sürdürerek, anadilini unutmaya zorlanacak. işin en vurucu tarafı, başbakanın Almanya'da "asimilasyon bir insanlık suçudur" demiş olması. bu yaman çelişki sorulduğunda, cevabı: "Kürtler TC kimliği taşıyor" olmuş. taşımasınlar o zaman... hem bu insanları TC vatandaşı olmaya zorlayacaksın hem de kendi dillerinde eğitim almalarına karşı çıkacaksın. ne hakkın var buna? gerçekten Sırat Köprüsü'ne inanan biri, en temel insan hakları konusunda bu kadar aymaz olabilir mi? gerçi AKP'de İslâm'ın yeşili dolar yeşiline döneli çok oluyor. Almanya'daki bazı Türkler de Alman vatandaşı. Bulgaristan'daki Türkler, Bulgar ismi almaya zorlandığında, milletçe pek bir asimilasyon karşıtı hassasiyete bürünmüştük. onlar TC vatandaşı da değildi ama Türk'lerin insan hakları söz konusuysa, bütün terazilerimiz 'doğru' tartmaya başlıyor.

dünya genelinde asimilasyon uygulamalarının 50 - 60 yıl filan önce bittiği, hatta bu nedenle, geçmişte asimilasyona maruz kalanlardan özür dilendiği (Kanada, Avustralya) bir çağda, bizdeki sisteme olsa olsa, antika demokrasi denebilir ya da daha doğrusu, anti demokrasi ama ne gam! bankalarımız krizden etkilenmemiş; şu kadar duble yol yapılıyor, şu kadar nükleer santral... ilerliyoruz maaşallah! geçen hükümette AB temsilcilerinin 'insan haklarını engellemeden sorumlu devlet bakanı' lâkabını uygun gördükleri Cemil Çiçek'in, bu sefer başbakan yardımcısı olduğu bir iktidar var. ne bekleyebiliriz ki, demokrasi adına? polisin göstericileri ölesiye dövme, biber gazı sıkma özgürlüğü gelişti mesela...

AKP resmi ideolojinin tabularının kırılması ve bürokratik devletin geriletilmesi anlamında stratejik işlevini yerine getirdi ve artık miyadı doldu sayılır. gerçek demokrasi, AKP'nin muhafazakâr genlerine aykırı. buradan itibaren iş, gerçek bir demokrasi hareketi yaratmaya yani, sosyalistiyle, demokratıyla, yeşiliyle, Sünni'siyle, Alevi'siyle, Türk'ü ve Kürdü'yle bizlere düşüyor. yoksa, ya azgın sermaye sınıfının cenneti, emekçiler ve doğanın cehennemi olacak burası ya da faili meçhulleri ve darbeleriyle 'antika cumhuriyetimiz'e geri döneceğiz.

Ali Baydaş

Ergenekon Vites Büyültüyor

2010-12-29T03:27:00.005+02:00

Hatay'ın,Türkiye'de farklı kültürlerin barış içinde yaşadığı tek şehir olması, zaten yeterince hazin bir durumken, bu özelliğinin onu bir hedef haline getireceğini tahmin etmeliydik, bu ülkenin tezgâhlarına aşina yaştakiler olarak. ne de olsa, mozaikliğe derin devletimiz aslında hiç hoş bakmaz çünkü bu, kemalizmin tek tip vatandaş ülküsüne aykırıdır. bir polis aracına açılan ateş sonucu polisler öldürüldü ve hazırda bekler gibi, hemen ortaya çıkan bir gürûh, PKK'yi sorumlu göstererek, Kürtlere karşı bir linç hezeyanıyla ortalığı karıştırdı. çok geçmeden, ateş açılan arabanın sahibinin bir mhp'li olduğu anlaşıldı. güya arabası gasp edilmişti ama görgü tanıkları onun, olaydan önce jandarmadan birileriyle konuştuğunu görmüştü...

sonra, İnegöl'de ve çeşitli başka yerlerde Kürtlere linç girişimleri sürdü. Ege'nin bir kasabasında Çingeneler linç edilmeye kalkışıldı. yaşadıkları yeri terk ederek canlarını zor kurtardılar. geçen hafta, Maraş katliamı'nı anmak için Maraş'a gidenler, neredeyse ikinci bir Maraş katliamı'nın mağdurları olacaktı. mhp saldırganların kendileriyle ilgisi olmadığını söyledi. açıklama doğru bile olsa, bozkurt işareti yaparak, farklı olana şiddet uygulamayı bu ülkenin lümpenlerine öğreten, mermercilik, linççilik ve düşmanlık hastalığını bu topraklara yayan öncelikle mhp değil mi?

en son olarak, nedense, hepsinin de yüzleri maskeli 100 kadar saldırgan, Öcalan lehine sloganlar atarak, güya Türk bayrağı asıldığı için bir cem evine saldırdılar. tam da anadiline özgürlük tartışmaları yaşanırken ve hükümet ile genel kurmay yekvücût halde buna karşı çıkarken. hatta yeni genelkurmay'ın ilk işi, bu konuda bir muhtıra vermek oldu. Hüseyin Çelik hariç, ne 'vesayet karşıtı' hükümetten ne de ulusalcı soldan çıt yok! bazı aydınlar genel kurmay hakkında suç duyurusu kampanyası yaptılar. kampanyanın web sitesi bilinmeyen birileri tarafından çökertildi.

anlaşılan, bugüne kadar Türk ile Kürd'ü, Sünni ile Alevi'yi birbirine düşürmek için oyunlar oynayan kemalist devlet, baktı ki, bu kesimler durumun farkına vardı ve biraraya geliyorlar; pabuç pahalı! derhal eski oyunlara başvurulmalıydı: birine saldır, öbürünü suçlu göster. galiba artık kimse bunları yemiyor.

Silivri'dekilerle ve yargı reformuyla vesayet döneminin kapanmış olduğunu, hatta bu yapılanların sivil bir darbe olduğunu savunanlar, bütün bu olup bitenleri nasıl açıklıyor? dış güçlerin oyunu mu? 'vatandaşın hassasiyeti' mi? Ergenekon bu ülkede gerçek devlettir. bir kaç Paşa'nın veya çetecinin yargılanmasıyla bitmez. hele de AKP Kürt sorununda bu kadar devletçi bir tutum alırken...

Ali Baydaş

2010'u Nasıl Bilirdiniz?

2010-12-27T08:08:00.007+02:00

2010'da Türkiye'de ve Dünya'da neler yaşandı?

Olağan Şüpheliliğin ve İnkârın Dayanılmaz Hafifliği

2010-12-24T05:48:00.025+02:00

Son günlerde yaşanan birkaç olayda, sorumlu görülen grupların yaptıkları inkâr açıklamaları arasındaki benzerlikler can sıkıcı. Bunları birbiriyle karşılaştırmama kimse gücenmesin. Bu açıklamaları yapanlar, bu grupların kendileri. Umarım herkes kendi adına, bu benzerliklerden gereken dersi çıkarır ve “bizden değildir, olsa bile bizim adımıza yapmamıştır”, “kişinin kendi görüşüdür”, “tasvip etmiyoruz” gibi, ipe sapa gelmez savunmalar yapmak yerine, savunma yapmalarını gerektirecek çirkinliklerin olmasını engellerler.

Bu olayları veya grupları asla aynı kefede tartmak niyetinde değilim. Zaten benim derdim de, aynı kefeye giremeyecek olan bu grupların, inkâr söylem ve tavırlarında benzerlikler olması. Faşistleri bir yana bırakalım. Ellerini kirletmeden siyaset yapmanın zor olduğu malûm ama aydınları tehdit etmek ya da onlara saldırmak söz konusu olunca, kirlenen yalnızca eller olmuyor…

mhp Genel Başkan Yardımcısı Cihan Paçacı, ülkücü bir grubun 'Maraş Katliamı' yıldönümü etkinliklerini protesto ettiği yönündeki haberleri değerlendirirken, “Böyle bir olayı tasvip etmeyiz… Gazete ve televizyonlarda resimleri görüntülenen gençlerin ülkü ocaklarına mensup olmadıkları bilgisini aldık. Bu mümkün değil. Vatandaşların da ‘bozkurt işareti’ yapabilme özgürlükleri var" dedi. mhp ne derse, desin. İster parti üyesi, ister değil; böyle ırkçı, linççi bir güruhu besleyip, büyüten mhp’dir.

ÖDP Genel Başkanı Alper Taş, İHD Çanakkale Şubesi'nin "Çok kültürlülük perspektifinde barışın dilini kurmak" panelinde katılımcılara yumurta atan grubun "ÖDP'li" olduğu yönündeki haberlere şöyle yanıt verdi: “yumurta atanların "ÖDP ve Öğrenci Kolektifi üyesi" olduklarına ilişkin basında çıkan haberlerin aksine, bu kişilerin ÖDP'li değil, Gençlik Muhalefeti üyeleri olduğunu söyledi. "Bu gençler aynı zamanda ÖDP'ye üye olabilirler. Ama eylem, ÖDP adına yapılmadı, ÖDP'nin bir eylemi de değildi. …Yazarlara boya atılmasını onaylamıyoruz." ÖDP bunu daha önce de yaptı; Roni, ailesiyle yemek yerken kafasından aşağı boya döküldü ve o zaman da Alper Taş, olayı kınamıştı ama aynı gün başka bir ÖDP yetkilisi, olayı sahiplendi; “demokratik, renkli protesto” dedi. Velhasıl, Alper Taş’ın son eylemi onaylamamasının da, şahsi görüşü olduğunu düşünmek zorundayım.

Öcalan: “Son dönemde işte bu Miroğlu ismi de geçiyor, tehdit edildiği söyleniyor. Bu, özel savaş lobilerinin işidir. KCK, bireyleri tehdit etmez.” Fırat Haber Ajansı aracılığıyla açıklama yapan HPG, tartışmalara neden olan makaleyi yazan site yazarının düşüncelerinin HPG’nin resmi görüşünü yansıtmadığını belirtti.

Evrim Alataş bir televizyon programında, savaş sendromundan söz etmişti. Sanırım, silah tutan ellerin, kalem tutuşları da bu sendromdan nasibini alıyor. Pir Sultan Abdal der ki: ‘dostun bir fiskesi yareler beni'...

Ali Baydaş

Ulusal Zırvalar (It's bad for ya!)

2010-12-22T06:38:00.009+02:00

videoyu izlemek için fotoğrafa tıklayın

Üniversitelere Özgürlük!

2010-12-22T06:35:00.015+02:00

diğer fotoğrafları görmek için fotoğrafa ya da başlığa tılayın.

[Sesonline] ANKARA- Ankara'da Sosyalist, Kürt ve başörtülü öğrenciler kol kola, 'birleşik özgürlük yürüyüşü' gerçekleştirdi... 'Antikapitalist Öğrenci Hareketi' ve Demokrasi ve Özgürlük Hareketi Gençliği (DÖH-Genç)'in aralarında olduğu 'Üniversitelerde Özgürlük İstiyoruz İnisiyatifi' , Ankara'da düzenlediği yürüyüş ve mitingte, polis baskısına ve paralı eğitime karşı çıktı, 'anadilde eğitim' ve 'başörtüsüne özgürlük' taleplerini dile getirdi. Ankara Üniversitesi Cebeci Yerleşkesi önünden başlayan yürüyüş Sakarya Meydanı'na dek sürdü. Yürüyüşte, sık sık 12 Eylül faşist darbesinin ürünü olan YÖK, darbeciler, Ergenekon ve hükümet protesto edildi. Yürüyüş ve mitinge, İstanbul, İzmir, Bursa, Kocaeli gibi illerin de aralarında bulunduğu bir çok kentten yoğun katılım oldu. Türkçe ve Kürtçe olarak "Üniversitelerde Özgürlük İstiyoruz", "Parasız, Özgür, Anadilde Eğitim" pankartlarının açıldığı yürüyüşte, başörtülü ve Kürt öğrencilerle kol kola yürüyen sosyalist öğrenciler; sık sık "Kürtler Kürtçe konuşur", "Be ziman jiyan nabe", "Başörtüsü içeri polis dışarı, anadil içeri YÖK dışarı", "Başörtüsü okula, ordu kışlaya, anadil okula, ordu kışlaya", "Bedenimden, başörtümden, kimliğimden elini çek", "Paşa paşa susacaksınız" sloganları attı. Kürtçe'nin yasak harfleri Q, W, X maketlerini taşıyan öğrenciler her sloganı Türkçe ve Kürtçe atarak iki dilli bir eylem yaptı. Sakarya Caddesi'nde son bulan yürüyüşün ardından gerçekleşen mitingte bir başörtülü, bir de Kürt öğrenci okullarda yaşadığı sorunları anlattı.

Franko'cu Kemal ve 'şapka devrimcileri'

2010-12-19T18:02:00.020+02:00

Türkiye'de Mustafa Kemal'i, nerdeyse zorla sosyalist yapma gayretinde olan ulusalcı, devletçi bir sol var. 'Cumhuriyet'in kazanımları'ndan söz edip, duruyorlar. Onlara sorsak, Mustafa Suphi'leri herhalde dış güçler boğdurtmuştur. Kemal'in Ermeni soykırımı konusundaki tavrı, Ermeniler'in el koyulan varlıklarını, mahkemece katliamdan sorumlu bulunup, idam edilenlerin yakınlarına vermek olmuştu. Dersim katliamı sırasında aktif görevde değildi ama son karar mercii yine o'ydu. Dersim köylerinde çoluk çocuğu bombalamaya giden Sabiha Gökçen'i bizzat yolcu etmişti uçağına. Başka belgeler de var bununla ilgili ama bilinen şeyleri uzatmayalım.

Mustafa Kemal'in 12 Mayıs 1937’de Meclis’te, İspanya İç Savaşı’nı değerlendirdiği konuşması, o'nun sosyalizm ile ilişkisini, tartışmaya yer bırakmayacak kadar netleştiriyor: “Dünya Endülüs'te muazzam bir ihtilâle şahitlik etmektedir. General Franco'nun milletperverlerden müteşekkil ordusu, İspanyol halkının desteğini de ardına alarak, halkı sınıf tabanında parçalamak gibi bir felakete girişmiş olan hükümete karşı haklı bir mukavemet göstermekte ve yirmi beş milyonluk büyük İspanyol milletini tek bayrak ve mukaddes bir milli ülkü etrafında birleştirerek zafere yürümektedir.”

İşin ilginç yanı, bugünkü sip tkp'si siyasi büro ve merkez komitesi üyesi, Kemal Okuyan da anlaşılan, TC'nin faşizm sevdalısı geçmişinin farkında ki, Cemal Hekimoğlu mahlasıyla yazdığı 'Stalin'i Anlamak' kitabında, “Türkiye dahil birçok ülke Sovyetler Birliğinin artık tamamen yenilmesini ve bu sayede savaşa Nazi saflarında girmeyi bekler” diye yazmış.

Bu ulusalcılara "nasyonal sosyalist" deyince kızanlara soruyorum: nazilere sempatiyle bakan bir devletin 'kazanımları'nı korumayı görev addedenlere, başka ne denir? Sahi, çok merak ediyorum: eğer o zaman, şimdiki tkp var olsaydı ve SSCB ile TC savaşa girselerdi, hangi tarafta olurdunuz? Gerçi biri devlet kapitalisti, diğeri yarı faşist ama sizin işiniz çok zor: yurtseverlik mi, 'sosyalizm' mi? Evet, böyle bir şey olmadı ama olmamasını, TC ile Stalin SSCB'sinin dostça ilişkilerine ya da sosyalizmin yurtseverlikle bağdaşabilmesine borçlu değiliz. Okuyan'ın da yazdığı gibi, nazilerin yenilmesine borçluyuz. Siz bu sorumu, ideolojik söylemlerinizin sağlaması için cevaplayın hele bir.

Cumhuriyet'in kazanımları dediğiniz şeyler, faşist rejimlerde de olan bazı 'aydınlanmacı', tek tipleştirici projeler. Kafatası ölçme işleri burada da yapıldı, kökenimizin Orta Asya'lı Türkler olduğu 'teorisi'ni kanıtlamak için. Sınıfsız bir toplum yaratmak adı altında, emekçi sınıfın varlığı bile inkâr edildi. Köprüyü geçene kadar herkese ne duymak istiyorsa o denildi: SSCB yeni kurulmuş ve Lenin Anadolu'daki direnişe silah, para yardımı yaparken, Mustafa Kemal, Anadolu'da, vatan, din, namus gibi kaygılarla silaha sarılıp, peşinden gelenlere, hem "sosyalistler" hem de "müslümanlar" diye hitap ediyordu. Kürtler ilk meclis'te Kürdistan Eyaleti temsilcileriydi. "Köylü milletin efendisidir" dendi ama asla bir toprak reformu yapılmadı. Türkiye Cumhuriyeti güya anti emperyalistti. Ulusal kurtuluş savaşından çıkmak bir ülkeyi otomatikman anti emperyalist yapmaz. Herşeyden önce, anti kapitalist değilsin. Sonra, emperyalist dediğin ülkelerle işbirliği içindesin. Yok, İncirlik'ten, Nato'dan bahsetmiyorum; bu işbirliği Mustafa Kemal'in zamanında başlamıştı. O'nun 'devrimleri'ni cumhuriyetin kazanımları olarak gördüğünüz için, size "şapka devrimcileri" demek gerekir.

Son olarak, gerçek TKP'nin son yöneticilerinden Nabi Yağcı'ya saldırma cüreti gösteren provokatörünüz, o'na "vatan haini" diye bağırmış. Trajikomik! O kadar Nazım'ı sahipleniyorsunuz da, nasıl bu kadar vatansever olabiliyorsunuz?

Yan sanayi ürünleri ucuzdur, iyi satar ama üç günde de boku çıkar işte.

Ali Baydaş

Polise ne lazım?

2010-12-06T22:59:00.011+02:00

Yine polis şiddeti tartışılıyor. Bazıları AKP'nin 'faşizmi'ne bağlıyor bu durumu ya da 'sivil dikta'ya... Sanki polis daha önceleri çok kurallara uyan, sevecen bir polismiş gibi... Geçenlerde şöyle bir haber yer aldı basında: "Polise iq sınırı getirilecek. Alt sınır 70 iq olacak." İyi de, şimdiye kadar 70 iq'nun altındakiler de polislik yapıyorduysa, onlar bırakın suçla mücadeleyi, karakolun yolunu bile bulamazlar ki...

Iq konusunda, genelin ortalamasına 100 iq denir ve bu normal değerdir. Çoğunluk bunun bir miktar altı ya da üstündedir. 140'lar filan üstün zekalı kabul edilirken, 70'lerin ne olduğunu söylemeye gerek yok sanırım.

Polis şiddetini düşük zekâya bağlamaksa, yanlış olur. En zalim insanlar en zekiler arasından çıkabilir. Burada sorun, kurum olarak Emniyetin, Bakanlığın izlediği politikalardır; yasalardır; zihniyettir. Polise gerekense, iq değil, eq'dur yani duygusal zekâ...

Duygusal zekâ, kişilik gelişiminin, zihniyetin en önemlisi empati becerisinin bir ifadesidir. Bu sonuncusu olmadığında, karşındakinin duygularını anlama, haklıyı haksızdan ayırma gibi insani özellikleri olmayan kurşun askerler, amirlerinin emirlerine uymak, 'düşman'a saldırmak dışlında bir şey düşünemez.

Aslında, halka saldıran polislerin o anki psikolojileri incelenebilse, hepsini tedaviye almak gerekirdi. Bu denli şiddetin altında, görevden çok başka nedenler yattığı açıktır. Kendisiyle barışık olmayan, ezilmiş, birey olamamış neferler bu toplumun her katmanındaki düşmanca havanın ürünleri olarak, okulda, işte, askerde, trafikte, ailede aynı hastalığı üretmeye devam ediyorlar. Siyasetçiler de onları üreten kültürden azade olmadığından, yasaların sağlıklı yönde gelişmesini beklemek nafile ama en azından, polisliğe alınma sırasında çok ciddi psikolojik testler yapmak ve psikopat eğilimlileri, polis olmasa, mafya olacak kişileri elemek kolayca uygulabilir bir önlem. Bu durumda, TC. tipi bir bürokratın şunu söylemesine şaşırmazdım: "polis yapmayalım da, mafya mı olsunlar!"

En gelişmiş toplumlarda bile polis şiddeti diye bir olgunun mevcut olması, işin sadece kültürel değil, temelde ideolojik olduğunun bir kanıtıdır. Nerede devlet varsa orada, sömürü düzenini korumak amacıyla, polis şiddeti vardır. Kafanıza inen copun, gözünüze sıkılan gazın, bunları şehvetle yapan eq'suz polisin maaşının parası da sizin vergilerinizle ödenir. Peki, çözüm ne? "Olmaya devlet cihanda" denebilir, toplumsal bir eq geliştirme kampanyası yapılabilir, gazcı polisler cezalandırabilir vs. Varsa başka öneriler, beklerim...

Ali Baydaş

Papa Münferit Dedi ama...

2010-11-22T22:12:00.010+02:00

XVI. Papa Benedictus’un “erkek fahişelik gibi münferit hallerde prezervatif kullanılmasına izin verilebilir” beyanı, hem AIDS ile savaşan yardım kuruluşları hem de Katolikler arasında heyecanla karşılandı. BM’in AIDS’e karşı savaş programı olan UNAids’e göre, hiv virüsü bulaşma vakalarının % 80’i cinsel yolla gerçekleşiyor. Bunun da sadece % 40’ı erkekler arası ilişkilerde gerçekleşiyor. Erkek fahişelerle ilişkilerden kaynaklanan bulaşma vakaları hakkındaysa, güvenilir veriler yok.

Katolikliğin en yaygın olduğu ülkelerden Polonya’da, Papa’nın demecini “bir devrim” olarak niteleyen TVN24 Televizyonu yorumcusu Jacek Palasinski’ye göre, “bu durum Amerika ve Asya’da sessizce prezervatif kullanımını destekleyen rahiplere cesaret verecek. Onlar dünyanın mükemmel olmadığını çoktandır biliyorlar”.

Anlaşılan münferit sözcüğünün içini herkes kendisi dolduracak. Ok yaydan çıktı bir kere... Geçen sene, AIDS’ ten kırılan Afrika’ya ziyaretinden önce yaptığı prezervatif karşıtı açıklama nedeniyle, Vatikan’ın büyük itibar kaybetmesine neden olan Papa, Vatikan’ı kurtarmak için bir revizyona daha gerek görmüş olmalı.

Ancak Papa’nın bu kadar akılcı düşünmediği ihtimalini de hesaba katmak lazım: Vatikan’da yaşayan din elitleri, kendi dünyalarına kapanmış, gerçek dünyanın sorunlarını önemsemeyen bir avuç moruk ve onların küçük dünyalarında erkek fahişeler bir şekilde önem arz ediyor. Yukarıdaki verilerden de görüleceği üzere, değil sadece erkek fahişelerle, erkek erkeğe seksin bile tüm AIDS bulaşma vakaları içindeki oranı 1 /3. Papa’nın açıklamasını duyan da, dünya erkek fahişe kaynıyor sanır. Dünya değil ama Vatikan’ın erkek fahişelere düşkünlüğüyle ilgili haberler geçen senelerde medyada yer almıştı. Küçük çocukları rahat bıraksınlar da, ne yapıyorlarsa yapsınlar ama riyayı da bıraksınlar. Onların örümcek kafaları yüzünden, milyonlarca insan AIDS’ ten korunamadı. Hadi onu da geçelim, madem seks sadece çocuk yapmak içindi, bu ne kebap, bu ne hayvan sevgisi!

Son olarak, Türkiye resmi makamlarının olumsuzlukları mazur göstermeleri gerektiğinde, refleks gibi kullandıkları münferit sözünün, başkaları tarafından da, yine bir şeyleri mazur göstermek amacıyla, kullanıldığına şahit olduk böylece.

Ali Baydaş

İklim değişikliği sizi değiştirmeden, siz onu durdurun!

2009-12-09T02:24:00.003+02:00

Teröristin Tanımı

2009-03-07T14:44:00.007+02:00

Tartışma:
Hangi Terör

Belgesel: Dining with terrorsits

Gazze'de Okulların İlk Günü

2009-02-11T18:40:00.004+02:00

İsrail saldırısında öldürülen sınıf arkadaşlarından boş kalan yerlerin yanında oturan öğrenciler...

Kral Çıplak!

2009-02-03T19:40:00.005+02:00

"JİTEM davasında tarihi itiraf: Cinayet zanlılarına devlet koruması 29/01/2009
Emniyet onlarca suçtan yargılanan 11 JİTEM sanığının tanık koruma programı dahilinde kimlikleri değiştilip estetik yaptırılarak devlet korumasına altına alındığını açıkladı"

Kral Çıplak!
evet, artık bunu hepimiz görüyoruz,
devekuşları hariç.
bu toprakların insanlarını
kendi ülkelerinde sömürge vatandaşı gibi korkuyla çürütenler,
hesap vermeye hazırlanın...
...
bu ülkeyi cehenneme çevirenler,
kendilerini milletin efendisi sananlar,
ABD ve İsrail'den aldığınız silahlar da kurtaramaz sizi,
İsviçre bankalarındaki hesaplarınız da...
...
iyisi mi, hepiniz estetik yaptırın çirkin suratlarınıza
ama gözlerinizdeki korkuyu saklayamazsınız.

Ali Baydaş

Hayatlarımız devletlere ve onların katillerine ait değildir!

2008-12-14T02:49:00.008+02:00

"Unutmuyoruz, affetmiyoruz" – uluslararası devlet cinayetlerine karşı eylem günü, 20 ARALIK 2008

Bugün (Cuma) işgal altındaki Atina Politeknik'te, Avrupa ve dünya çapındaki direniş hareketlerine, katledilen gençler, göçmenler ve devletin uşaklarına karşı verilen mücadelede yer alanlar anısına bir çağrıda bulunma kararı alındı. Carlo Juliani; Fransız banliyösündeki gençler; Alexandros Grigoropoulos ve bütün dünyadan daha birçokları [için]. Hayatlarımız devletlere ve onların katillerine ait değildir! Katledilmiş kardeşlerimizin, arkadaşlarımızın ve yoldaşlarımızın hatırası, mücadelemiz boyunca bizlerle olacaktır! Kardeşlerimizi unutmuyor, onların katillerini affetmiyoruz.

Çağrının Aslı: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=943356

Son bir yılda en az 17 kişi polis elinden can verdi
Türkiye İnsan Hakları Vakfı’nın verilerine göre Türkiye’de son bir yılda poliste bazı şüpheli ölümler şöyle
26 Ocak: Hüseyin Turgut, Yalova’da park etme meselesi yüzünden tartıştığı polis G.E. tarafından öldürüldü.

15 Şubat: Şırnak’ta gösteriye katılan 16 yaşındaki Yahya Menekşe, polis panzeri tarafından ezilerek öldürüldü.

5 Mart: Van Erciş’te,’8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nde yapılan şölende polis müdahalesinde ağır yaralanan 51 yaşındaki Mehmet Deniz öldü.

22 Mart: Van’daki Nevruz kutlamalarındapolisin açtığı ateş sonucu Zeki Erik, öldü.

23 Mart: Hakkâri Yüksekova’daki Nevruz kutlamasında açılan ateş sonucu İkbal Yaşar öldü.

1 Nisan: Van’daki Nevruz kutlamasında yaralanan 30 yaşındaki Ramazan Dal, 10 öldü.

16 Haziran: Ankara Mamak’ta Ercan Ceylan ‘Dur’ ihtarına uymadığı gerekçesiyle öldürüldü.

20 Haziran: Iğdır’da gözaltına alınan 22 yaşındaki Vusale Süleymanova’nın, hareket halindeki araçtan düşerek kafasını ‘yere çarptığı’ ileri sürüldü. Süleymanova hastanede öldü.

15 Temmuz: Ankara’da polisin ‘Dur’ ihtarına uymadığı iddia edilen Gürsel Varol, öldürüldü.

6 Ağustos: Bahçelievler’de Mustafa Atasoy adlı polis, 23 yaşındaki Cem İnci’yi kendisine küfür ettiği iddiasıyla öldürdü.

23 Ağustos: Sakarya Sapanca’da, bir polilin hava ateş açması sonucu meslektaşı Ahmet Sargın vurularak öldü.

25 Ağustos: Sivas’ta, ‘Dur’ ihtarına uymayarak kaçan otomobile polis ateş açınca sürücü Turan Özdemir öldü.

26 Ağustos: Bursa’nın Nilüfer İlçesi’nde, hırsızlık ihbarı üzerine bir apartmana baskın düzenleyen polis, ‘Dur’ ihtarına uymayan 24 yaşındaki Cengiz Koç’u öldürdü.

20 Ekim: Ağrı Doğubeyazıt’taki protesto gösterisinde 20 yaşındaki Ahmet Özhan, polis ateşiyle öldürüldü.

27 Ekim: Antalya’da polis M.E., ‘Dur’ ihtarına uymadığı iddiasıyla, motosikletiyle gezen 18 yaşındaki Çağdaş Gemik’e ateş etti. Gemik, öldü.

9 Kasım: Adana’da 14 yaşındaki Ahmet Yıldırım ‘Dur’ ihtarına uymadığı gerekçesiyle polis kurşunuyla vuruldu.

20 Kasım: Ankara’nın Altındağ ilçesinde bir polis hırsızlıktan sabıkalı Soner Çankal’ı kafasına ateş ederek öldürdü.

Popüler Kültürün 'Mesaj Kaygısı'

2008-12-07T23:57:00.005+02:00

Sadece adının anılması bile, çoğu erkeğin yüzünde salak bir sırıtmaya yol açan Pirelli Takvimi’nin 2009 Yılı için yapılan çekimlerden görüntüler geçtiğimiz günlerde basına yansıdı. Takvimin resmi tanıtımı 20 Kasım’da Berlin’de düzenlenen bir gecede gerçekleştirildi. Bu yılın teması olarak Afrika seçilmişti. Süper modeller Okavago Deltası ve Kalahari Çölü'nde filler, aslanlar ve diğer hayvanlar arasında poz vermişlerdi. Sahne arkası görüntülerinde, gözünün üstüne yerleştirilen bir çekirgeyle poz veren bir manken, korku veya tiksintiden göz yaşlarını tutamıyordu. Ölü bir akbabayla poz veren kızcağızların tiksinen yüz ifadeleri de kameraya yansıyordu. Berlin’de çıktıkları sahnede fazladan bir alkışı hak etmişlerdi. Ne de olsa, tüm bu sıkıntıya mesaj kaygısıyla katlanmıştı süper modeller.

Eğer Afrika’nın sorunlarına dikkat çekilmek isteniyor veya iddia edildiği gibi, Dostoyevski’nin “dünyayı güzellik kurtaracak” sözünden esinlenilmişe, fillerin önünde çamura bulanmış yarı çıplak modellerden bu mesajları algılayan varsa, beri gelsin! Popüler kültür Dostoyevski'yi kıçıyla okumuş olmalı. Malûm reklamdaki, güzellik yarışmasına katılan kızın mesaj kaygısı kadar zorlama, sahte bir kaygı Pirelli Takvimi’ninki de. Açıkça deseler ya, “erkeklerin hüküm sürdüğü kapitalist dünyada, her şirket patronu takvimimizi alıp, duvarına assın istiyoruz. Dostoyevski’yi bilmeyiz ama bizim için güzellik, uzun bacaklı, zayıf ve çıplak mankenlerin güzelliğidir. Asıl mesajımız da şu: dünya erkeklerindir. Kadınlar ancak erkekler için taşıdıkları çekicilikleri kadar anlamlıdır bu dünyada. Kırk yıldır verdiğimiz mesaj da bu zaten. Afrika ve saire umurumuzda değil vallahi”.

Çektiği muhteşem fotoğraflara rağmen, çekimleri yapan Peter Beard’ü takdir ettiğimi de söyleyemem zira Gregory Colbert’in fotoğraflarından fazlasıyla esinlenmişe benziyor. Buradaki benzerlik öyle, “her, fil önünde çekilmiş modelli fotoğrafın fikri Colbert’ten çalınmıştır” paranoyasını aşacak bir düzeyde. Ne var ki, Colbert’in, hayvanlarla insanların uyumlu bir şekilde yaşayabileceğini anlatan çalışmalarında, mesela fillerin yanında meditasyon yapar gibi poz veren yerli modellerinin yerini, şuh pozlar veren ünlü mankenler almış.

Kanada doğumlu film yapımcısı ve fotoğrafçı Colbert en çok Ashes and Snow adlı, fotoğraf ve filmlerden oluşan ve Nomadic Museum adlı gezici bir müzede yer alan sanatsal sergisiyle tanınıyor. Sergi 2002’de Venedik, 2005’de New York, 2006’da Santa Monica, 2007’de Tokyo ve 2008’de Mexico City’den sonra, 2009’da Brezilya’da izleyicilerle buluşacak.

Colbert çalışmasını şöyle anlatıyor: “Ashes and Snow için çalışmaya 1992’de başladığımda, insan ve hayvan arasındaki ilişkiyi keşfetmek üzere yola koyulmuştum. Tüm hayvanların paylaştıkları ortak dil ve şiirsel duyarlılıkları keşfederken, insanın hayvanlarla uyum içinde yaşadığı geçmiş zamanlardaki ortak temeli yeniden oluşturmaya yöneliyorum”.

Colbert sadece fotoğraf ve film çekmekle kalmamış, ticari çekimlerde model olarak kullanılan hayvanları korumak için bir vakıf da kurmuştu. “Doğayla anlaşmamızı yeniden düzenlememiz gerekiyor. Büyük şirketler her yıl ürünlerinin tanıtımlarında hayvanları ve doğayı kullanmak için milyonlarca dolar harcıyorlar. The Animal Copyright Foundation sorumlu şirketlerin dünyanın doğal habitat ve canlılarını koruma sorumluluklarını ve farkındalıklarını göstermeleri için basit bir yöntem sunuyor”. Bu vakıf, reklam kampanyalarında hayvanları kullanan şirketlerden, reklam bütçelerinin %1 ini bağışlamalarını istiyor. Buna katılan şirketlere reklamlarında bu kampanyayı oluşturan Animal Copyright logosunu kullanma hakkı veriliyor. Bakalım, Pirelli bu çağrıya kulak verecek mi?

Savaşma, Seviş!

Colbert’in idealist çalışmasının teması, popüler kültür tarafından sömürülmüş, içine erotik katılarak yozlaştırılmış. Popüler kültürün uygunsuz konuları cinselliğe dolayarak yozlaştırmasının daha çarpıcı bir örneğiniyse, geçtiğimiz yıl yaşadık: Irak Savaşı’nı konu alan bir çekimde, seksi mankenler savaş ortamında askerlerle poz veriyorlardı. Amacı tartışma yaratmak olan böyle bir çekim elbette amacına ulaştı. İtalyan fotoğrafçı Steven Meisel tarafından çekilen ve moda dergisi Vogue’da ‘Make Love Not War' (Savaşma, Seviş) başlığıyla yer alan bir moda röportajı. The Guardian “şimdiye kadar yapılan en mide bulandırıcı, tatsız moda fotoğrafları” diye yazdı. İnternet forumlarında röportajın pornografik olduğu söylendi çünkü “bir dizi müstehcen, yasa dışı ve trajik durumu romantikleştiriyor, tecavüzü yüceltiyor, savaşı sıradanlaştırıyor ve bütün bunları da ticaret adına yapıyordu”.

Hollandalı sanat eleştirmeni Corine Vloet bu eleştirilere katılmıyor: “Fotoğraflarda Meisel’in amacıyla ilgili işaretler de var. İkonlaşmış Amerikan ürünlerinin yer aldığı uçarı taşkınlık manzaraları: Jack Daniels ve Budweiser, her Amerikalının okul partilerinden tanıdığı kırmızı, plastik bardaklar. Askerler ve fahişelerini sigara ve içki içer, güneşlenirken görüyoruz – Irak Partyland! Meisel’in anlatımında alttan alta bir alaycılık ve eleştirel bir yaklaşım var. Bunun için de kendi bildiği medyayı, moda fotoğrafını kullanıyor”.

Evet, Meisel'in anlatımında bir alaycılık var ama bu, savaş karşıtlarının sloganını alıp, militarizmi sevecenleştiren bir alaycılık. Ben bu sloganla bu fotoğrafların birlikte kullanılmasının alt okumasını Vloet'un tam tersine, şöyle yapıyorum: "68'lerin hippileri, savaş karşıtı, özgürlükçü hareketleri alay edilecek kadar naiftiler. Gerçeklikse, bu erkek, militer ve cinsiyetçi dünya". Burada 'savaşma seviş'in anlamı, "Irak'lıları öldürmediğin zamanlarda, sevişerek eğlen" olabilir ancak. Vloet'un ayrıntılarda anlam aramaktan göremediği, alenî bir militarizm, pornografi harmanlaması var fotoğraflarda ki, bu harmandan savaş karşıtı bir mesaj çıkarmak için, eğitimli bir cahil olmak gerekirdi.

Popüler kültürün kendini beğenmiş, reellik anlayışı, 30 - 40 yıl önce yendiğini iddia ettiği idealizmden hala korkuyor ve ona saldırmaktan kendini alamıyor. '68 Ruhu' hiç ölmedi; mevzi kaybetmişti ama şimdi küreselleşerek yeniden geliyor.

Ali Baydaş

Sevdiğim videolar

2007-11-08T04:08:00.011+02:00

Dönme dolaplarda özgürlük

2006-04-10T15:27:00.003+03:00

Gündüz Vassaf

09/04/2006
...Etnik, dini, cinsel kimliklerimizle binbir gruba bölünüp haksızlık en çok bize yapılıyor diye adımızı duyurma yarışında kimlik politikalarımızın gönüllü tutsakları olurken, başıboş bıraktığımız iktidarları bir o kadar daha güçlendirdik.
Evrensel değerlerin hepimiz için geçerli olacağı bir dünya kurmak yerine, bu değerleri ancak kendimize şemsiye olacağı ölçüde benimser olduk.
Aydınlanmadan bu yana bir tür dini inanca dönüşen pozitivizmden kurtulalım derken, her şeyin göreceliğini abarttığımız postmodernizmin kaygan, zeminsiz ortamında birbirinden anlaşılmaz düşüncelerin sağırlar diyaloğunda kaybolduk.
Ben bireyim diye, bize dayatılan çoktan seçmeli özgürlük şıklarının edilgen tüketicileri olurken, dönmedolaplarda yönsüz kaldık.
Ben bireyim diye farklılığımızı yüceltirken, küreselleşen karar odakları için cüceleştik, hepimiz birer istatistik olduk.
"Hepimiz birimiz, birimiz hepimiz için" diyen roman kahramanlarımız, nerdesiniz?